IOO 
( © ) £(££§“ 
rafi 
Capvt VIII. 
D E L O C V S T I S. 
§. i 
|C ar0 g‘ ri]1 ° rariorem fubiungimus locuftam; vorax illud animal, per 
prata et fegetes, in planis potius locis, laliens, et quicquid ob¬ 
venit herbarum depafcens, quam montani et arenofi litoris incolam 
agens. Quippe enim, quia tantum non femper tempeftatibus expoli¬ 
tum litus eft, vitae locuftae infidiae Uniebantur, fi hic degeret, quae 
perferendis iniuriis aeris adeo impar eft, vt moleftia earum non femel, 
memorantibus id hiftoriis, multa et innumera horum animalculorum 
agtnina, periifle fciamus. 
§. II. 
Sed quicquid fit; incauta accefferit huc, an cautione adhibita, in- 
carceratam tamen illam in gleba fuccinea, vt raram auem charam etiam 
habebimus, curiofiorique noftra contemplatione et defcriptione dignam. 
Efto enim, non in omnem et vniuerliim locuftarum campum hac oc- 
cafione nobis aditum patere, vt omnes et lingulas ratione fpeciei, for¬ 
mae et coloris varias in hocce habitaculo cognofcere, vel earumdem 
etiam ingreflus, faltus, et volatus diuerfitatem aduertere poffimus; mi¬ 
nus tamen nobis de hisce momentis et phaenomenis aliquibus , deliba¬ 
tio aliqua 3 ad fcopum faciens, praecludetur. 
§. IU. 
Nec perfectionum locuftarum maiora minoraue figna rimanda, et 
ex fuccinis cognofcenda, in totum nobis denegabuntur. Namque enim 
vtraeque illae locuftae et perfectae , et imperfectae in hocce fpeculo quam 
pellucido oculis obuiam fient noftris, deque aetate et iuuenili, et fenili 
ipfae teftabuntur fatis, imo melius quam vel ipfa vafta antiquiorum Scri¬ 
ptorum placita in deuias magis, quam rectam viam rei naturalis amato¬ 
res ducentia. 
§. IV. 
Notum errorem mouemus. Quantam enim crucem, feduli illi 
quidem naturae myftae, fibimet ipfis, circa cognitionem locuftarum 
fixerint, non ex vno horum auctorum legere eft, omnibus nempe vna- 
nimi confenfu ex placito praecedentium, obferuationeque filentii Pytha¬ 
gorici, quafi re bene gefta, in eumdem errorem recidentibus. Hinc 
eft. 
