I 
DE FORMICIS, 127 
§. xni. 
Auget raritatem glebae pariter ac formicae, capitulum, colore ru- 
befcente nitens, quo eodem etiam, nigro tamen interlucente, venter 
eiusdem, quali annulis diftinctus et tinctus obferuatur. Qualis coloris 
diuerfitas, vtrum glebae fuccineae, an formicae ipfi, quia huius fpeciei 
non deficiunt, adfcribenda fit, in medio relinquimus. 
§. XIV. 
Difquirere etiam de fexu formicae praefentis poffemus, nifi hoc 
fuperfluum indicari poterat, cum vix ac ne vix quidem ille certo deter- 
minari quidem valet. Interim tamen, fi, ex genio caeterorum infecto¬ 
rum, foemellas illas iudicamus , grauido et amplo abdomine incedentes, 
fbemellam et hanc prae formicis operariis non immerito declaraueris. 
. §. XV. 
Addere placet praecedenti fociam aliam, quam elegantiffime pari¬ 
ter e carcere fuo, Tab. IV Fig. 19 exhibito, transparentem, et vel hoc 
folo momento memorandam, quod nudis oculis articuli omnes, anten¬ 
nas eius confhtuentes, cognofci poffunt. Adeft eidem etiam mufcilla, feu 
potius blatta, in fbcietatem carceris et periculi fimul cum eadem tracta. 
§. XVI. 
Quae hanc excipiunt ordine, Tab. IV Figuris 20, 21 et 22 videndae 
formicae, operariarum nomine infigniendae videntur, vnde non mul¬ 
tam inter fe differentiam habent, nifi quod prior in confortio mufcillae, 
alia, plurium illarum diuerfiffimarum, partim integrarum, partim man¬ 
carum, tertia denique folitaria, in fuccino lateant. Ndque quod ad 
ftructuram fpeciatim attinet et macilentiam, difcretae adeo inter fe funt, 
excepta capitis forma, quod prior cum abdomine aeque amplum habet, 
media exilius abdomine oftendit, vltima denique maxime ordinarium, 
cum roftro illo, nudis oculis vfurpando, offert. 
§. XVII. 
lungamus his tria grandium paulo formicarum exemplaria, Tab. IV 
Figuris 23, 24 et 25 expolita, rariora illa quidem, nec femper obuia; li¬ 
tum etiam non vnum eumdemque habentia. Nam, quae pronum pri¬ 
ma caput oftendit fuum, roftro eidem praefixo belle diftinguitur, contra 
vero equinum alterius caput videtur, ad latus reclinatum, et tertia deni¬ 
que, fi quidem audacter formica dicenda eft, vermis formicae recenter 
exclufi, et nondum fuperflui humidi euaporationem experti, nomen 
meretur. 
§. XVIIL 
