DE FORMICIS. 
I2g 
§. XVIII. 
Atque hae potiores Mufei Regii erant formicae, forma fixa fatis ex» 
cellentes, latis etiam variae. Interxm vero non poenitebit, aiiam adhuc 
aliamque, laudem merentem, vidilie , .fi quando , praecipue earumdem 
contemplatio , in Hiftoriae naturalis quam fpatiofum et amoenum cam¬ 
pum deducere potuit 
■ s. XIX. 
Quando ergo fixpra formicarum operariarum fpecimina quaedam 
dedimus, made fixa, vt figno non adeo quidem incerto, cognofcenda- 
nui, iiunc et ftractura eadem, et actione praeterea, ac officio con¬ 
templandam aliam dabimus, ouulurn nempe in ore fixo, vel potius ro- 
llro, iam defcripto, portantem. Figuram eius fi monftrandam cupis, 
en eadem aperta iacet Tab. IV Fig. 26. 
§. XX. 
Ouulum formicae vocammus, vulgari loquendi modo, aliter lote- 
rim fentientes cum doctis. Reuera enim ouulum hocce, quod portare 
formicam videmus 9 et ab iniuriis aeris quibuscumque defendere, infe¬ 
ctum ipfum eft, leui ac oblongo velamine conclufum, male adeo, nifi 
bene diltinguas, ouulum audiens, 
§. XXL 
Namque, fi infecti huius generationem, mutationem eiusdem, alia¬ 
que phaenomena, praeuio accuratiffimi swammerdamxi * examine, 
inquirimus, et ouum, et vermiculum, et nympham, ac tandem etiam 
formicam, vnum idemque vocandum habebimus infectum, nihiique 
nifi per accidentia nonnulla, exterioris fuperficiei, leniter differens. 
Adeoque ouulum audiet illud, quando formica leui ac oblongo velamine 
occlufaeft; vermiculus, cum rugofum, et incifuris annularibus diuifiim 
illud velamen apparet* nympha/ cum, priori velamine refecto, fabrili 
alio cingitur; formica denique, quando fixperflui humidi euaporatioixe, 
folidataque cuticula, quae membra ex aequo inuoluit, in perfectione vl- 
tlma apparet, et fic tandem mutationis omnis impofterum expers manet. 
§, XXIL 
Sed redimus ad glebam, de actionibus formicarum tefiimonitim 
praebentem luculentiffimum, omnique exceptione maius. En enim in 
illa tibi exprefiam incredibilem rogyiqp, qua erga fuos foetus feruntur, 
quando eosdem tantum non femper, praecipue vbi damnum iliis illatum 
* L. c. p. 179, 
fentiunt. 
