I 
(°) 
169 
Capvt VI. 
D E ER VCIS. 
§. I. 
A d erucas, beffiolas illas multipedas, et vel quatuordecim, vel fede- 
^ cim pedibus inftructas, procedimus. Quales, vt vt ab origine 
fua explicandae a nobis non erunt, in theatro tamen quali aliquo liften- 
tur, vt perfonas in eodem agant fuas, fpectatori noftro non ingratas, 
aut iniucundas. 
§. II. 
Exiguum, fatemur, vel hoc idem etiam eft, et arctis cancellis in- 
eidum, adeoque aliud plane ab eodem, quod auctores varii quam lpa~ 
tiofiffimum et ampliffimum fpectatoribus exhibuere. Sed vero, vt ni¬ 
hilo fecius nobile tamen habeatur, vel Iplendor folum machinae noftrae 
theatralis, ex qua lucent, et iucunde oculos feriunt, probabit. 
§. III. 
Neque raritatem huius noftri maiorem, prae illis, ab aliis exhibitis, 
negaueris facile, cum centenas harum beftiolarum, artificiofe, et ad 
viuum depictarum, facilius inueneris, quae e contrario in fuccinis in- 
clufae, vix alicui per vitae fpatium ad manus veniunt; vt, vel hoc ipfo 
in paffiv, fpectabilis videri poffit apparatus ille erucarum, mox oculis 
exponendus. Qualis earum raritas cui debeatur caullae, vix fatis lique¬ 
re poteft, nili forfan vorax animal erucam dixeris, fterilisque et arenoli 
litoris minus amans, quale cum martialis Poetae horto 
erucam male pafeit vnam. 
§. iv. 
Quicquid fit, in fcenam producemus fingulas, quas inter, quae 
Tab. V Fig. 25 apparet, primum perfonam agat fuam. Hanc eamdem 
ex hirlutarum grege dices, quia praeter pilos, refpectu animalculi 
quam longos, eosdemque colorem fufeum feruantes, niliil vitra vifen- 
dum offert. 
§. V. 
Signata altera eft, Tab. V Fig. 26 explicata, punctulis nigris et 
rubellis, inter parem alperum corporis contextum, intercurrentibus. 
Neque etiam eadem et capituli fui formam, et pedum, thoraci adne¬ 
xorum, explicationem denegat. 
§• 'VI. 
Quae tertio loco, Tab. V Fig. 27, notatur, et quidem pro diuerfis 
glebae lateribus, literis a et b expolitis, ad glabrarum illarum claflem 
V u referen- 
