53 
ctis. Rhachis oculo armato pilis fuscescentibus tecta apparet* Indusium squama marginalis 
membranacea interiori margine sese aperiens. Schrad . in Gcitt. geh Anz .. 1818. p. 918. 
Ex brevissimis auctoris verbis non eruenda, forsitan ad Gh. anthriscifoliam pertinens, 
propius saltem accedens. 
13. ADIANTUM. 
Sori lineares, continui vel subrotundi, discreti aut contigui, indusio inserti. Indusium margi¬ 
nale, interius dehiscens, lineare, continuum vel subrotundum aut reniforme, discretum 
aut contiguum. 
1. ADIANTUM aethiopicum. L. 
Ad frondibus tripinnatis, pinnulis ultimis petiolatis oblique obovatis subcuneatis sub- 
lobatis, apice eroso-denticulatis, fructificantibus semel vel pluries emarginatis , indusiis reni¬ 
formibus, stipite laevissimo, superne trigono glaberrimo, basi teretiusculo paieaceo, caudice 
repente paieaceo. Sp. pl. ed. W. 5. p . 452*, Kaulf x \ En . p . 208., Thbg . FI. Cap . p. 736. 
ffb. Willd. n. 20102. 
Adiantum trigonum Labili. Nov . Holi . pl. spec . t. 248* f. 2.? Elb. THilld . n, 20103. 
Provenit in insula Tristan dAcunha (Aub. du Petit-Thouars), in Promontorio bonae 
spei ad montem tabularem, ad montem diaboli, prope Paradys, in sylva Rondebosch, in 
loco subpaludoso prope Gouvernementsplatz, et ad Hangklip (Chamisso, Rergius, Mundt et 
Maire v. sp.), inque Nova Hollandia ( Labillardiere v. sp.). 
Novae Hollandiae Ad. trigonum ex nostra sententia haud distinguendum est ab aethio- 
pico Capensi, in utroque enim stipes superne est trigonus basi teretiusculus, una alterave 
forma variis in individuis magis prominente et dominante. Omnibus reliquis notis ita inter 
se conveniunt ut commixta distinguere nequeas, nec patria dissuadet, quum plures Filices 
Capenses et Terrae Australis sunt indigenae. 
2. ADIANTUM thalictroides, Willd. 
Ad. frondibus tri-quadripinnatis, pinnulis ultimis petiolatis semiorbicularibus cuneato- 
subtruncatis, leviter lobatis, lobis fructiferis emarginatis, indusiis reniformibus, stipite tereti 
laevissimo, glaberrimo, divaricato, fragili. Hb. Willd. n. 20101» 
Crescit in insula Mauritii (Aub. du Petit-Thouars v.. sp.), inque Promontorio bonae 
spei in montis tabularis descensu boreali (Rergius v. sp.). 
Distincta videtur species, cujus unicum ex Promontorio bonae spei, unicum ex in¬ 
sula Mauritii habemus specimen, utrumque mancum absque caudice, et fragilitate stipitis et 
