— 35 — 
R x pii catio iconi s . 
Blechnum (Lomaria) capense Nb. T. XVIII. 
a) Frons sterilis magnitudine naturali , b) pinna frondis fertilis magnitudine na~ 
turalij c) apex pinnae fertilis valde auctus , 
2. BLECHNUM (Lomaria) Boryanum ® Nob® 
BL stipitis basi valde paleacea , fronde reliquoque stipite lanuginoso - paieaceis dein 
denudati s, frondis sterilis pinnis inferioribus petiolatis superioribus adnatis, oblongis, utrinque 
subacutis, integerrimis, frondis fertilis subpetiolatis mucronatis. 
Lomaria Borjana Sp* p/. e^Z. /F*. 5 p* 292, Hh* VFilld* n. 19845. 
Lomaria coriacea Schrad. in Goetting . geL Anz* 1818 916® 
Lomaria cinnamomea Kaulf En . p, 153* 
In Promontorio bonae spei crescit in summo monte tabulari (ubi Decembre legit 
Bergius v. sp.), in insulae Borboniae montosis sterilibus vulcanieis (Bory de St. Vincent 
y. sp.); in America meridionali in Brasiliae provinciis Montevideo et Itio grande do Sui 
(Sellow v. sp.). 
Quas hic conjungimus distinguere nequimus species. E promontorio bonae spei uni» 
eam modo possidemus frondem sterilem, specimen completum ex insula Borboniae, permulta 
variis locis collecta et Yaxio statu gaudentia ex Brasilia infima. Frondes in plurimis basin 
versus valde decrescunt, ita ut nunc usque ad ipsam paleaceo-comosam stipitis basin procedant, 
nunc spatio majori minorive ab illa distent. Tota frons magnitudine valde variabili, nunc 
vix pedalis, nunc trium pedum altitudinem attingens. Stipes superne profunde canalicalatus 
ad basin paleis magnis pollicaribus majoribusque angustis acuminatis densis est obvallatus, 
superior pars et frons, praecipue in juniori statu, paleis brevibus crispato-contortis, lanugi¬ 
nem quandoque referentibus, cinnamomeis, facile secedentibus, sunt tecta. Frons aetate pro¬ 
vectiori glabra laevis coriacea. Pinnae maximae digitum minimum circiter aequant, semipollicem 
circiter latae, omnes apice paululum attenuatae, apice ipso vero obtusiusculo, basi oblique at¬ 
tenuatae, inferiores petiolo brevissimo suffultae, superiores adnatae sessiles magis approxima- 
tae, vix vero confluentes, pinna terminalis impar reliquis haud longior. Costae mediae pinnarum 
supra canaliculatae, subtus convexae prominulae. Venae subpatentes parallelae, nunc sim¬ 
plices, nunc basi semel dichotomae. Pinnae fertiles plerumque sterilibus longiores, lineares 
plerumque mucrone crasso subulato superatae, quo oblitterato muticae. Indusium primum 
integrum, mox in lacinias parallelas fissum. Tota stirps exsiccata fuscescenti quodam colore, 
in sterilibus magis cinnamoneo, in fertilibus et in stipitum basi ex purpurascenti fusco insignis. 
Ceterum magis minusve est coriacea haec Filix sicut varia inhabitat loca. 
E 2 
