— 27 — 
Explicatio iconis , 
Aspleniam lucidum Forster Tab. XIY. 
a) Frons magnitudine naturali formae integrifoliae, excepta pinnula terminali a 
pagina superiore visa; b) frons magnitudine naturali formae pinnis pinnatifidis , a pa¬ 
gina, inferiori visa , cum soris indusiatis et gemma prolifera ad basin pinnae terminalis , 
3. ASPLENIUM monanthemum . L. 
Aspl. frondibus pinnatis, pinnis subpetiolatis, infimis trapeziis cuneatis, superioribus 
lanceolato-trapeziis, obtusis, basi superiore truncatis, inferiore cuneatis, antice crenato-serra- 
tis, postice integerrimis, soro solitario in infimae pinnae nervo. Sp. pL ed, TF. 5. p. 323. 
Crescit in Promontorio bonae spei inter montem tabularem et diaboli versus Ronde- 
bosch et in descensu montis tabularis versus Kerstenbosch ibi que a Januario ad Aprilem 
fructiferum est lectum (Bergius v. sp.); provenit praeterea in insulis Philippinis, Marianis, in 
Peruvia atque Nova Hispania. 
Filix elegantissima, cespites efformans. Radix valde fibrillosa, e caudice brevissimo, 
paleis setaceis nigricantibus obtecto, exiens. Stipites plures, tertia parte inferne denudati, 
atro-purpureo colore nigricantes, paucis paleis setiformibus inferne adspersi, ceterum glabri, 
immo nitentes. Pinnae infimae remotiores breviores, superiores inter se approximatae' lon¬ 
giores, rarius superne ad basin auriculo donatae, sensim dein decrescentes, in apicem tenuem 
exeuntes, omnino glabrae. Sorus solitarius in quavis pinea, altero 'rarius accedente in 
nervo proximo superiore aut in summo opposito lateris antici, indusio tunc intus sese ape¬ 
riente, faciebus apertis sororum sibi oppositis. Sori 2 — 4 lin. iongi, indusio albicante, 
capsulis ferrugineis. Pinnae infimae semper steriies. Infra pinnarum infimarum insertionem 
gemmas quandoquo profert proliferas, quarum frondes, vix digiti minimi longitudine, in pin¬ 
nam terminalem lobatam abeunt. 
4. ASPLENIUM lunulatum Swartz. 
Aspl. frondibus pinnatis, pinnis rhombeo- ovatis falcatis obtusis erenulatis. Sp. pl. ed. 
VF. 5 p . 324. 
Asplenium falcatum Thbg. FL Cap. 
Habitat ad Promontorium bonae spei. (Thunberg) 
Species dubia, a nemine post Thunbergium lecta, alteri speciei forsitan suggerenda 
et quidem sequenti, cujus copiosae Filicis valde diversae reperiuntur formae; inspecto Thnn- 
bergii specimine sententiam ferre licebit. 
D 2 
