I 
RARIORUM STIRPIUM HISTORIA. 105 
caulibus anne&untur, inftru&a: verum haec omnis, & fi quae 
alia fortaffe eft frondium varietas diligencilTime in tabula cer¬ 
nitur expreffa . Flores ad extremos ramulos in umbellae fimi- 
litudinem coagmentatos profert, ex quattuor candidis petalis 
compofitos, aequalibus, ac longiufculis, duobus in dexteram, 
totidem in laevam conjun&im vergentibus, exiguo finu ad ex¬ 
tremum incifis, ut bifidi appareant. Flores brevi decidunt, 
tenuefque fuccedunt filiquae longis petiolis nixae, flavifque mi- 
nutiflimis feminibus repletae . 
Bononienfes incolit montes rara haec, & perelegans Erucae 
Ipeciesj eamque primus in fummo Appenino invenit Zanonius, 
prope eum locum, quem vulgo Scalarum jugum appellanti 
deinde etiam juxta Cimonem , qui omnium celfiffimus inter ce¬ 
teros montes Mutinenfis ditionis eminet. Illinc etiam noftris 
temporibus in hortos afferri folet, in quibus Aprili menfe flo¬ 
res emittit. Zanonius eam ferius florere feribit, quod de fri¬ 
gidioribus locis, ubi fuapte natura vivit, intelligendum eft. So¬ 
lo autem gaudet afpero, ac lapidofo, neque hortorum culturae 
facile affuefeit. 
Eruca fruticans , alpina , reptante radice . 
Eruca ferpeggiante , fruticofa , alpina Zan . 1 ( 1 . Bot. 88. 
an Najiurtium alpinum , %efedje folio Xocc. Muf part. 2. pag. 5 i.tab. 46. 
E%T NGIU.M C AT ITU L IS TSTLLII 
EX SICILIA. 
Z Anonius in ea fententia fuit, inter ceteras Eryngii fpecies, 
i quae partim apud nos in agris nafcentes, partim in hortis 
cultae habentur , nullam effe, quae ad Veterum deferiptionem pla¬ 
ne accomodari poflit, praeter eam, quam in Sicilia repertam a 
Paulo Bocconio accepit: eandem fcilicet, quam inter rariores 
ftirpes defcripfit ipfe Bocconius, atque Eryngii capitulis Tfyllii no¬ 
mine appellavit. Zanonius eo confilio effigiem ejufdem deli¬ 
neari voluit, quod minus ad veritatem inferiora folia a Bocco¬ 
nio expreffa elfent, quodque iftius tabulae auxilio opinionem 
fuam de Veterum Eryngio comprobatum iri exiftimaffet. Quae 
autem de Eryngio memoriae prodidit Diofcorides haec funt. 
O Eryn* 
Tab. 
