multi pro culicibus habuerunt, prodeant. Sa¬ 
tis tamen exploratum eft, talia animalcula in¬ 
tra arrofum folium ponere fuaovula, quas fucco 
cxlaefis fibris protuberante, & poftea in globulos 
& tubercula alia coagulato ac indurato includun¬ 
tur, donec inde vermiculus, & ex hoc volucre fit, 
quod exitum fibi parat perforando receptaculum. 
Vid. Jungius 1 . c. p. 174. feqq. Redi de Infedis p. 
.115. Blankard in Theatro Erucarum, Vermium 
&c. c. 45. Leeuvvenhoek in Anatom. rerum p. 210. 
Frifch P. 2. de Infedis. Nec errabo fortaffe, fi 
credam culices, quos vinarios dicunt, & Arifto- 
.teles 1. c. ex vermibus in faece viniacefcente genitis 
oriri fcribft, mufeas illas parvulas effe, quas ex 
aceti vermiculis in aurelias transformatis egredi 
obfervavit & accurate defcripfit MenzeliusEphe- 
merid. A. N. C. Decuria II. obf. 58. conf. Raji 
Hift. Infed. p. 261. feqq. 
§. 5. Verum enim vero ex quo naturalis fcien- 
tia majori exculta eft induftria, nonnulli egregii 
viri culicum proprie fic didorum ex aquaticis ver¬ 
miculis transmigrationem, horumque vermicu¬ 
lorum ortum, formam & mutationem folicitius 
indagarunt. Illis connumero Goedartium, pi- 
doiem quidem, nec adeo recentem audorem, 
propria tamen experientia in re praefenti edodum. 
Hic in Hift. Nat. Infedor. a Liftero Londini edita 
p. 337. feq. annotavit, culices in fine audumni 
