gnis, inquit L.XI. Nat. HifLc. 2. corporibus, aut 
certe majoribus, facilis officinafequaci materia fu¬ 
it, Inhis tam parvis atque tam nullis quae ratio, 
quanta vis, quam inextricabilis perfe&io ? Ubi tot 
fenfus collocavit in culice? &funt alia difha mi¬ 
nora. Sed ubi vifum in eo praetendit? ubi gutta¬ 
tum applicavit? ubi odoratum inferuit? ubi vero 
truculentam illam & portione maximam vocem 
ingeneravit ? qua fubtilitate pennas adnexuit, prae¬ 
longavit pedum crura, difpofuit jejunam caveam, 
uti alvum, avidam fanguinis & potisfimum hu¬ 
mani fitim accendit? Telum vero perfodiendo 
tergori, quo fpiculavit ingenio ? Atque ut in ca¬ 
paci, cum cerni non poffit exilitas, ita reciproca 
geminavit arte, ut fodiendo acuminatum pariter 
forbendoque fiftulofumesfet.-Sed turrige¬ 
ros elephantorum miramur humeros taurorum¬ 
que colla & truces in fubiime ja&us, tigrium ra¬ 
pinas, leonum jubas, cum rerum natura nusquam 
magis , quam in minimis , tota fit. Quapropter quae¬ 
so, ne haec legentes, quoniam ex his fpernunt 
multa, etiam relata faftidio damnent, cum in 
contemplatione naturae nihil posfit videri fuper- 
vacuum. Quae poftrema verba mea facere im- 
praefentiarum liceat. 
§. 4. Antequam autem ad id, quod caput rei 
eft, accedam, nonnulla de culicum nominibus 
more confueto praemittam. Apud Latinos cu¬ 
lex 
