§. 2. Consentientem fane, ut Arabem Alkazui- 
nium & Damir taceam, T crtullianum habeo, qui Lib. 
de Anima ita fermocinatur: Dic mihi,infpedor cu- 
riofisfime, oculos habent ad videndum? Atquin & per¬ 
gunt, quo volunt, & vitant & appetunt, quae viden¬ 
do fciunt. Defigna oculos, denota pupulas. Sed & 
personant culices, ne in tenebris quidem aurium cae¬ 
ci, tubam pariter & lanceam oris illius oftende. Quod¬ 
vis animal, unius licet pun&i, aliquo alatur necesfe 
eft, exhibe pabuli transmittendi, decoquendi defae- 
candique membra. Quid ergo dicemus ? fi per haec 
vivitur, erunt haec in omnibus utique, quae vivent, 
etfi non videntur, etfi non adprehenduntur pro me¬ 
diocritate. Hoc magis credas, CiDeum recogites 
tantum artificem in modicis , quantum & in maximis . Nec 
ab his multum abludunt Hieronymi verba ad PC91. 
v. 6. Ego fic miror Dominum in elephantis, quo¬ 
modo & in formica, fic illum praedico in camelo, 
quomodo & in culice. Vide culicem, quomodo 
quafi pundum cujusdam corpusculi eft, & tamen vi¬ 
de in ipfo pundo corpusculi, omnia efte mem¬ 
bra divifa. Habet fex pedes, habet duos oculos, ha¬ 
bet os, habet & ventrem, habet & tubam vocis, ha¬ 
bet & alas. Si confideraveris membra, corpus non 
invenis, & tamen magnificatur Deus, quia fine cor¬ 
pore membra funt omnia. Conf. idem ad Pf. 103, 
24. 
§. 3, Omnium optime concinit Plinius: In ma¬ 
gnis. 
