LES AVATARS DE CLÉMENCE ISAURE. 347 
L. Isauro nobilissime ciue. Hune etsi plurimte virtules et opes ab 
iis relictse posteris commendant, nulla tamen potior ei laus accessit, 
quam quod Clementiam filiam patria? utilissiman genuit : atque hœc 
vt naturam fautricem habiiit in tribuendis animi virtutibiis, sic 
benevolam nacta est in corpore : prsestanti enim forma fuit, vt ipso 
aspeclu cuius iniiceret admirationem sui : quo fiebat vt prœstantis- 
simi ciues eam sibi nuptum dati optarent, sed irritus eoruni conatus 
atque opéra fuit. Clementia enim honestissimè educata in paternis 
aidibus et lanificio deditapalam dicere cœpit, nullius se amorem expe- 
tere prseterquam patrise suse, a qua diligi et se amari cuperet : amo- 
rem enim illum tam suauem videri, vt viris omnibus meritb preferri 
debeat : sic se gerendo minime est mirandum, sic et vita eius fuit 
civibus grata, et magnam reliquit nominis sui famam virtute magis 
quâm fselicitate partam. Decoram quidem vultu, et forma egregia 
praeditam fuisse constat : tantaque erat commendatio oris et orationis 
eius, vt nemo ei dicendo par videri posset. Florebant per id tempus 
rythmorum vulgarium studia, prsecipuusque honor habebatur ingeniis 
qu9e artes illas nossent. Isaura igitur cùm prseter nobilem propinqui- 
tatem generosamque maiorum famam, multa alia ab natura haberet 
dona, et in bis ingenium docile, corne, aptum ad artes maximas, 
corporis dignitatem quœ non minimum commendaret, magnas prse- 
tereà diuitias a pâtre et maioribus relictas, hoc studio componendo- 
rum versuum qui tersi et élégantes essent mirum in modum delecta- 
batur, oblectationemque eius modi deliciis omnibus prseferebat, sed 
in primis et cum voluptate audiebat regium c.ntum (hoc poëmatis 
excellentissimi genus erat) idque placere sibi et probari poëtis ipsis 
dicebat. Cùm autem nulli pietas et religio eius, nulli opéra, nulli res 
familiaris defuisset, anno setatis et mirabilis pudicitiai quinquagesimo 
decessit vbi nata erat, sepultaque est in Ghoro templi Diuse Virginis 
Auratse ad Garumnam flumen, vbi tumulus eius è marmore adhuc 
visitur, comitante funus tota Giuitate quae lugubria sumpsit vt Gle- 
mentiam elugeret. Nec supersunt testamenti tabulœ vt diem et Gon- 
sulem subiicere hic possim : impudenti enim et damnoso furto ex 
publicis archiuis ante aliquot annos subtractse sunt. Verum è can- 
dido marmore in Auditorio publicœ domus Giuium visitur statua eius 
diuersis floribus cincta, qui ad imam vsque vestem eius defluunt, 
simbriasue pertingunt, et paulô infrâ in tabula serea ad dextrû latus 
angulum introeuntibus, ipsius elogium de piano legitur, quo nomen 
patris, decus familial, caelibatus et castitas in perpetum dilecta, anno- 
rumque numerus et vitae finis continentur : legatum quoque Gapito- 
linis populôque Tholosati factum, harum rerum, fori frumenlarij, 
vinarij, piscatorij, olitorij, ea lefçevt qnotannis Florales ludos in sedo 
publica célèbrent, rosas ad monumentum eius déférant, et de reliquo 
ibi epulentur : quod si neglexerint ea sibi fiscus vendelicet eadem. 
