M. BEZZI 
130 
opere recentissimo (1909) de Dipteris anglicis pro partim præbuit: notas 
istas hic paullo amplius enumerare operis prætium existimo. Macro- 
chætæ ocellares aut validæ, aut piliformes, aut nullae ; sin validae an- 
trorsum et retrorsum flexae ; postverticales validae, raro piliformes et in¬ 
distinctae, uni vel pluriseriatæ. Collares nullae. Thoracales 1 præsuturalis, 
1 supraalaris anterior quae raro deest (Neopogon), 1 supraalaris posterior 
vel postalaris in callo postalari, omnes validae et retrorsum flexae. Callus 
præalaris nudus ; metapleuræ setis praeditae, setae tamen paucae, graciles 
vel validiusculæ at nunquam macrochætiformes et nunquam undulatae, 
semper uniseriatæ et semper albæ (excepto cf canariensis) ; hypopleurae 
nudae. Scutellum absque macrochaetis marginalibus. Abdomen setis nullis, 
raro in segmenti primi lateribus macrochætæ aliquae adsunt. Coxae non 
setosae. 
Alarum denique characteribus addendum est : Alulae obsoletae et 
nervus costalis per totum alae ambitum aequaliter excurrens. 
Lamellae anales fœminæ apud species plurimas fasciculo pilorum 
concomitatae sunt, quod saepe hami instar prominet ac notas insignes 
distinctionis specificas praebet. 
Metamorphosis adhuc ignota. Imagines libenter in vicinitate aquae, 
ad ripas fluminum vel ad litora maris versantur ; volatus brevis at velox ; 
in lapidibus vel in sabula ipsa sedent, ac verisimiliter victitant rapina 
minorum insectorum. Ut in plurimis insectis per sabuleta degentibus 
oculi prominuli et corpus tomento albocinereo indutum observantur. 
Inter genera viciniora Rhadinus Loew cum nostro maximam habet 
affinitatem, præcipue lamellis analibus fœminæ ; at abunde distinguitur 
pulvillis nullis, macro chætis marginalibus scutelli et alarum cellula 
quarta postica basi sessili apiceque clausa et longe petiolata. In genere 
Habropogon macrochætæ præsuturales at supraalares plures adsunt, 
dorsocentrales longæ et validæ præsertim posticæ, acrostichales distinctæ, 
metapleuræ denique setis albis pluriseriatis præditæ sunt. In genere 
Holopogon pili metapleurales, teneri et conferti, eleganter undulati sunt. 
In genere Lasiopogon dorsocentrales validæ, præsuturales et supra¬ 
alares plures ; metapleuræ setis validis vel validiusculis nigris uniseriatis 
præditæ sunt. 
Species generis Stichopogon sat numerosæ sunt et per regiones 
calidas vel temperato-calidas totius terrarum orbis distributæ sunt, at 
ultra 45° latitudinis bor. et 35° austr. non prodeunt, vel nisi rarissime 
occurrunt. Quamvis species istæ corporis forma ac pictura sat homogeneæ 
videantur, distributione tamen geographica et characteribus nonnullis 
essentialibus genus sic in sectiones vel genera dividendum esse puto. 
