REVISIO GENERIS STICHOPOGON. 
155 
nigrofuscæ, retractæ, longe albovillosæ. Pedes elongati, albotomentosi et 
pilis confertis albis præditi ; coxæ argenteo-sericeæ ; femora antica non 
distincte incrassata, setis nullis; intermedia item, at in latere antico 
seta valida in triente apicali et in postico setis 1—2 ante apicem præ- 
dita; postica superne serie setarum 6—8 ornata. Tibiæ et tarsi setis 
aliquibus brevibus predita, illæ tarsorum paullo confertiores ; pili pedum 
in mare longiores quam in fœmina, præsertim in pedibus posticis. Unci 
tarsorum nigri, pulvilli lutei. Alæ hyalinæ, immaculatæ, latæ, margine 
præsertim apicem versus tenere fimbriato ; nervi 4 et 5 basi anguste 
lutescentes ; furcæ nervi tertii ramus superior paullo post alæ apicem 
desinens, furca ut pedunculus longa, extus valde dilatata quia rami 
valde divergentes sunt; cellulæ posteriores omnes late apertæ, analis 
longe peduncolata; cellula discoidalis parallela valde elongata, nervo 
transverso parvo in quarta basali parte posito ; cellula posterior quarta 
basi breviter pedunculata. 
Observatio I Species orientales vel australiani© ab auctoribus 
descriptæ, omnes mihi plane ignotæ sunt; istarum tamen 4 generi 
Clinopogon ex descriptionibus adscribendas esse puto, nempe nicobciren- 
sis Schiner, cinctellus Bigot, scalaris Bigot et albicapillus Wulp. In 
Museo Hungarico specimen quoque e Sattelberg, Huon Golf, Nova 
Guinea, leg. Bíró 1899 adest, cui nomen cinctellus dubitanter imposi¬ 
tum fuit; hoc cum Salitevi hic descriptum fere idem est, at nimis a 
mucoribus detritum ut quidquid certi cernere queas. 
Observatio 77. Species, quam nomine peregrinus ex Insulis Philip- 
pinis cl. Osten-Sacken descripsit, generi Clinopogon haud adscribenda 
videtur, at forsan statura parva in Stichopogon s. str. locanda, quam¬ 
vis ab isto quoque valde recedeat. 
Observatio III. Species denique sequentes, quæ in Catalogo Dip- 
terorum sub genere Stichopogon militant, ab eodem removendas, aut 
saltem rursus inquirendas, esse puto. 1 . Aedon Walker, 1849 ex Vene¬ 
zuela, cujus descriptio cum nostro generi minime convenit. — 2. ochrealis 
Rondani 1863 ex Chile, qui autem toto coelo diversus est. — 3. puncti- 
ferus Bigot 1878 e Mauritania, qui, monente cl. Verrall in opere suo 
recentissimo de Dipteris anglicis, Cat. p. 30, in genere Anisopogon lo¬ 
candus est. 
* 
Catalogum generalem specierum huc usque cognitarum, additis 
synonymia et distributione geographica, nec non tabulam analyticam 
abbreviatam specierum omnium, tamquam operis mei complementum, 
hic addere liceat. 
