CLINOCERÆ TRES NOVÆ EX EUROPA. 
365 
duo apicales, aliquas minores in disco et in margine præbet. Halteres 
pallidi. Abdomen elongatum, pilis brevibus pallidis ; epipygium ut in 
fig. 2, ut in rhynchope fictum, at distinctum. Pedes simplices, elon- 
gati, cano-tomentosi, breviter pallide puberali, coxis anticis pilis lon¬ 
gis aureis distinctis, setis vel pilis tamen distinctioribus nullibi distin¬ 
guendis. Alæ costa non distincte spinulosa, basi nervis lutescentibus, 
macula stigmatica quam in rhynchope fusciore, nervo secundo longitudi¬ 
nali sub macula sinuato, macula ipsa quandoque ultra nervum secundum 
subtus producta. 
Nota. Species hæc maximam affinitatem cum Cl. rhynchope præbet, 
a qua tamen pleuris nudis, epipygii forma, alis basi luteis halteribusque 
pallidis valde distincta. 
3. Clinocera (Wiedemannia) tri cuspidata n. sp. cf ç - 
Fusco-olivacea, lateribus canis, hypopharynge exserto, genis longe 
descendentibus, halteribus fuscis, pedibus nigris cinereo-tomentosis, meso- 
pleuris supra prope alarum basin nigro-setulosis, callis humeralibus seta 
majori plerumque unica, alis cinereo-hyalinis basi non lutescentibus, 
cellula discoidali acuta, macula stigmaticali nigra rotundata contra basin 
furcæ nervi tertii posita. 
cf tarsorum anticorum metatarso basi subtus distincte arcuatim 
emarginato, macula stigmatica magis nigra inferne producta, epipygii 
appendicibus articulo terminali profunde tripartito. 
J metatarsis simplicibus, macula stigmatica dilutiori inferne non 
producta paullulo ante furcam nervi tertii posita. 
Long. corp. mm. 4*5—5, alar. mm. 4'5—5*5. 
In Hungária meridionali prope Jeselnicza, Börza et Mehádia a 
D re Kertész frequenter lecta. 
Fig. 3. Epipygium Cl. tricuspidatae n. sp. (Significatio literarum ut in fig. 1.) 
Cl. rhynchopi quoque affinis, notis plurimis tamen bene distincta, 
præsertim forma epipygii. Caput ut in illa fictum, præter hypopharyngem 
