De Spnachu & llrtica Androgynu. fif 
quorum inanes a discuffione poliinis capfulae fuper- 
erant, atqtteadeb inter eos fparfirn quoque ramulis 
adhaeferunt aliquotgrana leminalia, minora quidem 
folitocompreffiora, flavefcentia, tenuique faitem 
obduda involucre, uno verbo quail decorticata,fuo 
tamen lade & recenti germine f. feminali plantula 
ioftruda. Deduxiffem hunc fiye lufumfive errorem, 
naturae a coaiitione in ipsa infantia duaru plantula- 
rum, fterilis & fertilis, cum faveret huic fufpicioni 
caulis latiusculus : veriimfub repetito talium areo¬ 
la rum examine plures .fimul apicibus <k feminibus 
onuftasfpinachias inveni, in quibus tale coalitionis 
indicium ag no fee re non potui. 
Ex uno ergb etiam femlne nafei poffe Spinacht- 
am androgynam concSudere debui,utquod alias rici- 
no, xanthi o, tz c. ordinarium, fpinachiae cafuaie fit& 
rarius, mode tamen etiam fingulari, cum flos a frudu 
non quidem tot a pfanta femotus fuerit, nec tamen, ut 
alias in hermaphroditis reliquis obtinet, ve! conjun- 
dus vel rarnis feparatus, fedeidem ramulo mixtim u- 
terque adhaeferit. Jungam hac oceafione Spinachiae 
urticam, quam Laudatiffimus Botanicus primum ei- 
dem claffi adferipferat, poftmodum verb in appendi- 
ce hiftoriae inter emendanda monuit, dari androgy¬ 
nam, cum urticam romanam piiulas feminiferas 8c 
flores racemofos ferre obfervaflet, quod proin aliis 
etiam urticae fpeciebus commune putat. Mihi tres 
hadenusurticae fpeciesnoneodem fehabere modo ri- 
dentur : Primb quidem paffim obvia urtica major, 
proxime ad fpinachiam accedit, cum plerunque fit 
vel mas vel foemina, Sc rarius androgynap.e. pleraque 
individua haec folos apices ilia fola femina ferant,pau- 
ciora utrumque; diverfimode quidem, apicibus Sc 
feint 
