J20 _ Obfe r vatio CC XXJV. _ 
futn appareret. Haec tamen omnia, etfi fingularem Sc 
minus febri vulgari convenientem indolem oftende- 
renc, falii tamen eos compertum eft, qui pro mali- 
gnis i'.las habuere: vel hoc fedo argumento,quod tarn 
diuturnae erant, inillisetiam qui moriebantur: nemo 
enim non attingebat vigefimum imo fuperabat s 
quod nulia malignaruni epidemicapoteft, cum ma- 
lignitas citiusomnino corrumpatfanguinem, tametfi 
enim decubitus in convalefcentibus poffit efle diutur- 
nior, tamen interea morbus viftuseft. Deinde a!te- 
rum argumentum quod paueiflimi qui rite remedia 
adhiberentimb vix ulli interirent: Tertium , quod 
praeter delirium Sc pulfus varietatem graviora fym- 
ptomata nulla appererent; Sc denique quod nonad- 
modum contagiofae eflent. Addo multo maximum me- 
urn etiam argumentum, quod a Bezoardicis - niajori- 
bus nihil levaminis,quod fieri non poterat fi maligni- 
tas regnaffet, 
Et petechiae quidem ut di&um, iis qui rite fuerant 
habiti,nul!ae apparebanqquamvis non negaverim ali¬ 
bi vifas, ruripraefertim,quod ab ulterore corruptio- 
nehumoium,exmedicorumdefeQu,Sc aeris fiig diSc 
valde anomali admiffione proyenifie,non eft dubitan- 
dum: quin fufpi io eft non vana fortaliis, in iis qui 
multis calidis funtufi, non vimorbi, fed Sc regiminis 
errore randem erupifle. Vide Sydenhamiuna de novo 
febrismgrdlu. \ ■ 
Quibus autem remediis ufi fimus in hoc morbo 
fubjungendum nunc eft. Dixi, nihil fudorifera Sc Ale- 
xipharmaca juvifle: id quod mirum nonerat, cum 
fanguiseflctmulta tenaci pituitainfeGusSc cra(Tus,ci- 
tra tamen malignitatem adeb norabilem. Qui'evius 
segrotare inceperunt, iis Sp. Sambuci ftatim in primo 
prin- 
