KITAI-BEL ÁLLATTANI MEGFIGYELÉSEI. B 
Errorem adhuc, quam Pallas in Historia muris Typhli ex ignorantia commi¬ 
sit, emendandum censeo; animalis quod ille murem typhlum, nunc rectius ardo- 
myem typhlum dicunt, latius extensum, quam ille in libro (Büffons N.'G. der vier- 
füssigen Thiere XX. B. aus dem französischen übersetzt mit Anmerkungen durch 
'Christ. Otto Berd. 1791. p. 148 et se.) existimat. Indubium est illud et Sirmio, 
et in Hungária, præsertimin cottu Aradiensi re periri. Ego anno præterito femellam, 
anno hoc marem vivos habui. — Character ejus in Blumenbach est rectior quam 
in Pallas : eo quod verum adserat : palpebrarum aperturis auriculisque nullis. Certe 
in detracta pelle ne vestigium loco eo, quo ea oculum tegebat, aperturae alicujus 
reperi, sed ne cutem quidem attenuatam. Bulbi oculorum adsunt exigui, gibbosi, 
media parte pellucida sclerotica, media choroidea nigra constantes, liquore, ut 
videtur, uno farcti. Oculus musculis carere videtur, sed glandulæ sat notabili 
incumbit, ac cum cerebro per nervum oplicum nullam communicationem habere 
videtur: equidem, sed microscopio bono destitutus nullum reperi. Quare ejus 
nomen typhlus, Russis Szlepecz, nostris Szlepi miss. Quod vero potissimum sub 
terra degat Polonis Zemni terrestris dicitur. Interim, quod mirabar animal istud 
a plurimis canis nomen traxisse, quocum ei similitudo nulla, nisi fortasse vocem 
(fortasse coitus tempore) caninæ similem ederet. Femella apud me præter si bilium 
quemdam muta, mas sonum Corvi monedulae similiorem quam cani edebat . Interim 
et Sirmiensibus zemni Kutsche, et Aradiensibus Földi kutya, Polonis Pieszek ziemny , 
Ukrainis Sinskaë Schtschenje ; ip3i Rzatzinszkio canicula subterranea dicitur. 
Animal licet, quod videtur, coecum, tamen dimissum sollicito cursu circa portam 
cubilis ostendit, odoratu saltem se percipere, ubi exitus pateat. Alui femellam 
una hebdomade, radicibus carotæ, brassica, lactuca etc., quæ insidens plantis 
posterioribus sciuri instar aut citilli vorabat. Refertur mihi radices mororum per 
animal istud misere corrodi. Reliqua Pallas recte. Plura observare me officium 
impedivit. (Iter banaticum 1810: Oct. Germ. 114. IL) 
Az 1804-ben Turóczmegyében tömegesen fellépett pocakokról, melyeket 
Kitaibel új fajhoz tartozóknak gondolt, a következőket jegyezte fel: 
Mures saccati seu buccati, qui inde a limitibus Gallici æ usque in Thuro- 
czensem provinciam cerealium magnam partem et Solani tuberosi consumpserant, 
in supremis cerealium manipulis nidificantes et in cuniculos subterraneas cerealia 
atque Solani tubera congerentes. (Iter arverise 1804: Quart. Lat. Ì74.) 
Mus devastator mihi. 
Corpus a capite, scii, a naso, ad anum semipedalis longitudine, obesum, 
aequalis prope crassi tiei. 
Caput ovatum, obtusum, collo non distincto a trunco vix discretum. 
Vellus supra griseo -fus cum, subtus obscure griseum. 
Nasiis nudus fuscescens. Mystaces patentes, capite breviores, nigricantis. 
Os hians : dentibus ineisoriis denudatis inferioribus % pollicis subæquantibus, 
conni ventibus, superioribus- plus quam duplo brevioribus. Sacculi buccales lati. 
Oculi parvi, in antica parte capitis positi. ?» 
1 * 
