216 
ostega radiis 6. Ossa pharyngealia inferiora duplicia 
contigua. Pseudobranchiae pectiniformes. 
Aanm. Ilet geslaeht Pseudoplesiops is in raeerdere 
opzigten merkvvaardig, daar het een voorbeeld te ineer 
is van de uitzonderingen, welke zicli onder de groote nog 
heden door vele ichthyologen aangenomene orde der 
Acanthopteri voordoen ten opzigte van den vinbouw. Bij 
onderwerpelijk geslaeht is geen enkele vinstraal doom- 
achtig, zelfs niet de voorste buikvinstraal, hoezeer de- 
ze nog de minste buigzaamheid bezit. 
In een ander opzigt is het opmerkelijk door zijne 
cykloide schubben en levert het een nieuw voorbeeld op 
bij de vele, in vroegere verhandelingen reeds door mij 
aangetoond, van het weinig natuurlijke eener verdee- 
ling der groote afdeelingen van de visschen naar het 
getand of niet getand zijn der schubben. 
lnderdaad, indien men Pseudoplesiops in de svstemen 
van Cuvier of van den heer Agassiz wilde rangsehikken, 
zou men het eene plaats moeten aanwijzen geheel buiten 
zijne natuurlijke verwantschap, terwijl het in zijn’ ge- 
heelen bouw en habitus aantoont, dat het zijne natuur¬ 
lijke plaats erlangt bij de Pseudochromiden. 
In het natuurlijk stelsel behoort het gerangsehikt te 
worden tusseken Plesiops en Pseudochromis. Het heeft 
geheel den habitus van Pseudochromis, in welk ge- 
slaclit men reeds bij sommige soorten de vindoornen tot 
eenige weinige ziet verminderd, maar het onderscheidt 
zich daarvan, niet alleen door volstrekte afwezigheid der 
vindoornen, maar ook door de afwezigheid van gehemel- 
tetanden en den afwijkenden bouw der buikvinnen en de 
gladrandige schubben. Door alle deze kenmerken ver- 
schilt het evenzeer van Plesiops, maar het heeft den bouw 
