DESCRIPTIONES SPECIERUM DIAGNOSTICAE. 
PERCOIDEI. 
Apogon novemfasciatus CV. Poiss. II p. 114. 
Apog. corpore oblongo compvesso, altitudine 4 circiter in ejus longitu- 
dine, latitudine 1£ circiter in ejus altitudine; capite 31. ad 3|. in longitu- 
dine coi'poris, longiore quam alto; oculis diametro 2-| circiter in longitu- 
dine capitis; linea rostro-frontali convexa; praeoperculo rotundato, denti- 
culis conspicuis; squamis lateribus 26 p. m. in serie longitudinali, 9 p. in. 
in serie verticali; linea laterali arborescente; dorso subelevato; pinna 
dorsali spinosa radiosa multo humiliore, spina 3» spinis ceteris longiore; 
dorsali radiosa et anali angulatis; pectoralibus ventralibus paulo longiori- 
bus; ventralibus analem non attingentibus; caudali emarginata angulis 
acuta; colore corpore roseo-argenteo, dorso fascia media longitudinali 
fusca; lateribus fasciis 4 longitudinalibus fuscis, 3 superioribus in cauda- 
lem coeuntibus; operculo margine macula fusca profundiore; pinnis rubris, 
dorsali radiosa analique basi fascia longitudinali obliqua fusca. 
B. 7. D. 7-1/9 vel 1/10. P. 2/12. Y. 1/5. A. 2/8 vel 2/9. C. 17 et 
lat. brev. 
t 
Synon. Apogon a neuf rubans CV. Poiss. II p. 114. 
Apogon balinensis Blkr. Bijdr. tot de kennis der Perco'id. p. 28. 
Yerh. Bat. Gen. XXII. 
Habit. Timor kupang, Padang Sumatrae occidentalis, et Boleling 
Bali septentrionalis, in mark 
Longitudo 5 speciminum 55’” ad 70’”. 
Aanm. Deze soort beschreef ik vroeger als eene nieuwe, 
doch eene nadere vergelijking mijner oudere en sedert nog 
van Sumatra en Timor ontvangene exemplaren, doet mij haar 
tot Apogon novemfasciatus terugbrengen. Cuvier spreekt in 
zijne korte beschrijYing niet van de bruine banden langs de 
