P E L A 
ONIUM PLICATUM. 
PELARGONIUM. Lheretier. 
Classis , et Ordo. 
Monadelphia: Heptandria. Linne gen. pl. Dicotyledoneae: Geraniaceae. Juss. 
gen. pl. Cand. prodr. 
! i 
Character generis. 
Fructificatio» Calyx 5-partitus, lacinia suprema desinente in tubulum necta- 
riferum tenuem secus pedicellum decurrentem, et huic adnatum. Petala 5, 
rarius 4, plus minus irregularia. Filamenta 10 inaequalia monadelpha, 4—7 
tantum fertilia, cetera castrata. Carpella 5 monosperma aristata, aristis in¬ 
trorsum barbatis receptaculo rostrato arcte adnatis, demum elasticis spira- 
liter convolutis et secedentibus. 
Vegetatio. Herbae acules tuberosae, aut caulescentes trunco saepe frutescen¬ 
te plus minusve carnoso. Folia stipulata petiolata alterna aut subopposita, 
integra aut varie dissecta spirantia. Flores umbellati involucrati. 
Div i sio generis. 
Secundum divisionem Candolleanam Pelargonium plicatum ad Sectionem 
Pelargium Anisopetala purpurascentia foliis subindivisis cucullatis spectat, et 
quidem Pelargonium angulosum proxime accedit. 
PELARGONIUM PLICATUM. 
Differentia specifica, et Synonjmia. 
P. foliis basi cuneatis subcucullatis subrotundis angulatis argute dentatis multiner- 
viis plicatis cauleque patenti-villosis ; umbellis paucilloris, tubo nectarifero 
calyce triplo breviore. 
P. plicatum. Hort. 
Gefalteter Kranichsschnabel. 
Locus, et tempus. 
Colitur in horto in tepidario, et ad varietates elegantissimas cultura or¬ 
tas, et forte demum ad suas species reducendas spectare videtur; hinc et nomen 
hortense mutare noluimus, quamvis sit jam P. plicatum Thunberg. Fructificat 
Majo. ti. 
——i 
_ 
