146 
Dr. G. HORVÁTH 
Urothyreus nov. gen. 
(ovgà = cauda ; dvgsóg — scutum.) 
Corpus oblongum, supra subtusque convexum. Caput triangulare, 
deflexum, crassum ; dimidio apicali tyli dilatato, fere elliptico, tumido- 
elevato ; jugis apicem versus abrupte declivibus et depressis ; bucculis 
parum elevatis. Oculi sessiles, globosi. Ocelli inter se quam ab oculis 
multo longius remoti. Antennae quinquearticulatae ; articulo secundo arti¬ 
culo tertio paullo longiore. Rostrum usque ad basin abdominis extensum. 
Pronotum hexagonale, carina mediana percurrent a laevigata instructum; 
margine antico angulisque anticis rectis, marginibus lateralibus anticis 
subrectis, irregulariter serrulatis, angulis humeralibus prominentibus 
acutis, rectis, marginibus lateralibus posticis subrectis, angulis basalibus 
obtusissime rotundatis, margine basali recto. Scutellum maximum, dorsum 
fere totum abdominis tegens, apice in processum longiusculum, angustum, 
sursum curvatum, supra subtusque sulcatum, apice bifidum productum. 
Elytra tantum extus ad basin corii detecta. Prostethium utrinque late 
rotundato-ampliatum, antice pone oculos sinuatum. Orificia odorifera 
metastethii haud distinguenda. Abdomen haud ampliatum, lateribus 
obtusis ; incisuris segmentorum ventralium versus medium curvatis ; 
segmento ventrali ultimo maris apice triangulariter retrorsum producto. 
Pedes breviusculi, crassiusculi ; femoribus apicem versus distincte incras¬ 
satis, subtus ante apicem sinuatis. 
Odontotarso Lap. affine genus, quod ab illo statura angustiore, 
structura capitis, pronoti et scutelli, segmento ventrali ultimo maris 
triangulariter retrorsum producto, nec non pedibus breviusculis, crassius- 
culis femoribusque apicem versus incrassatis et subtus ante apicem 
sinuatis differt. 
Typus generis : Odontotarsus Horvdthianus Schout. (Druryi Dist.). 
