Sm.nvM 
Sarurcia. 
Saluia maior. 
«ISTOlUi 
bra rneminit ; j/»sra(,inquic,ifsi^ cmufitlti BvnfSgji. 
Ha:c etenim vere tarapH, id cft, ex (emine nata 
dici poteft i lingulis etenim annis, vt diximus, 
(eri debet: altera vero durabilis natura; radicem 
obtinet. 
PorrbSatureia calida quoque ac ficca, & ter¬ 
tio quoque crdine , led minus tamen quam 
Thymbra, quamitioreft: atque ldcircoetiam, 
vt Diol. ait, iu^r^Tigtf 1S5005/ 3 paVip, id.c(i,in ci¬ 
bis commodioris vfus. 
Attenuat autem & flatus infigniter dilcutit, 
proinde vna cum Fa(elis,&:aliis leguminibus 
flatuolis vtiliter coquitur ac editur: Imo ventri 
calens in fomento appolita, vteri ex flatu ftran- 
gulatus mox (edat. 
De Saluia. C A p, xx j. 
Ecenttorvm obleruatione dtlplex 
Saluia cft; maior videlicet, & minor. 
Maior quadrangularibus, lignolis caulibus, 
in alas effufis luxuriat, circa quos folia lata, ob¬ 
longa , rugola, afpera, fubalbicantia, Verbafci 
fylueftris foliis facis limilia,fcd fcabriora,ac mi¬ 
nus candicantia,attritorum ex lana veflameto- 
rum fcabritiem referentia, floresin fummisra¬ 
mulis eminent falcati, Lamij aut Ofuake (imi- 
Jes, colore casruleo purpuralcentes; fuccedente 
in receptaculis femine lubnigricantc. radix du¬ 
ra ac lignofa fibras demittit. 
Huius vna repentur Ipecies nonnullis foliis, 
Saluia minbr. 
