PEMPTADIS TERTIiE I I B. I. 
Biftdrta. Atque primus horum Dracunculorum Aro 3 
auctore ipio Plinio,firnihseft.Tertiii aquatilem 
efle paulo ante fcriplimus.Pofterior, Draebtion 
maius Diolcoridis cile videtur. & Plinius hur.c 
a reliquis tribus differentem etiaoftendt.Ahus 
eft,inquit lib.xxv.cap. 11.quam nos in priore vo- 
lummeerufdem nominis diximus;ieJ iiuicalia 
figura. Supereftfecudus Dracunculus,qui fi.ide 
e(l cumco,cuicap.xvi.lib.xxiiii.ftatim initio, 
radicem tradit eile fubrutilam & draconis con- 
uoluti modo, multum cum Biftorta conuenit. 
Nam Biftorta; radix intorta&tconuoluta eft; ac 
colore,quem fubrutilu dicere liceat. Eft eadem 
& vcluti geniculis articulata,vt feciidi Dracon- 
tij.quod confecturam & luipicionetn auget. 
Sunt tamen ex recentionbus, qui Biftortam 
omnino aliam efle volunt. Matthiolus fiqui- 
detn inepiftolis medicinalibus Behen rubrum 
efle Icribit. Geiherusad Limonium refert. alus 
placet Britannicam efle. 
Sed Behen tam rubrum quam album (du- B,hm. 
plex etenim eft) radices funi: odorata:, potentia 
calida:,ad venerca facientes: vt Auicenna & Se¬ 
rapio memoria: prodiderunt. Biftorta; vero ra¬ 
dix odore caret,refrigerans,adftringcnsque, Ve¬ 
nereis adueriatur. 
Limonium autem folia habet, Diofcoride timmum. 
tcfte, Beta; tenuiora & longiora, femenque ru¬ 
brum. Contra Biftortq minora dunoraque (unt 
folia, & femen Oxalidis. 
Britannica vero folio eft Lapathi nigriore &hiriutiore ; radice tenui &breui;Diofeor de Bm*»»;- 
&: Plinio auiftoribus. Biftorta:laeuiafolia,& inferna parce candidula, radixque multo maior 
quam tenuis ac breu.s appellanda fit. Iam & Britannica: fuccum &rfoha in Hyemem repo¬ 
nenda Apuleius fuadeqcaufam addens,quod non iemper apparear.Ar Biftorta viuax radice 
eft, & nullo non anni tempore reperiri poteft. Qua Biftortam & ab Arabum Behen, & a 
Diolcoridis Limonio, nec non a Britannica differentem efle fetis mamfefte oftendunt. 
At facultate Biftorta frigida, & cirtn reficcatione Valide adftrfngens. Radix menies & vn- 
dequaqueprofluentem languincm (upprimit: aluum iiftit, vomitumcompcicit; dylentenis 
medetur,quouismodo aflumpta. Tonlillarum,faucium, &oris inflammationibus fuccur- 
nt ; gingiuas firmat decofto aut fucco eius ore colluto. Idem poffunt folia & femen, fed ta¬ 
men minus efficaciter. 
De Bolboctiftano. C A p. x. 
Id Oibocastano folia lun t tenuia, difledta, atque diuifa , Apij tenuiora ac minora, 
Crithmiaut potius Anethi flmilia: cauliculus tenuis & dodrantalis: flofculi parui in vm- 
belliscandicantes: femen non magnum , oblongum, anguftius quam Foeniculi, odoratum, 
obfoleto Cymini colore nigricans, radix rotunda,exigui Rapi forma,fotis nigra, & vbi ina¬ 
ruerit rugola,intus pulpa candida, fapore inter Caftaneam & Paftinacam medio. 
In aruis&agns nonnullis Zclandiatac Hollandix Bolbocaftanon reperitur : item in 
Grscia.Chtoac Rhodo,au<ftore Guilandino. Fertur & in Britannia fiue Anglia prouenire. 
Nec deftituitur coquoque Germania, fi non fallimur. Nam radices quas ad Rhenum Mo- 
guntix in aruis& hortis inueniri Lonicerus tradit,Bolbocaitam (unt,non autem,vtip(e opi¬ 
natur, Ornithogali. Scribit autem has efle rotundas, Caftanearum magnitudine, pullo ex- 
trinfeeus cortice,intus carne candida,guftu dulci; crudas coctasque in aqua edi: Cauliculum 
efle Angularem, tenerum, ab imo nudum,folia Cumini, flores in vmbellisveluti Anethi, 
quale Bolbocaftanumeffc iam diximus. 
Vigent Bolbocaftani flores Iunio: femen p o ft c a a d. p c r fc ct i o n c m venit. 
Meminit lioA&oyjt^am Alexander T rallianus lib. v n. in ter ea,qua: purulentis vtilia funt, 
cibaria ipfum referens. Gumterius diiftionem exiftimauit corruptam, legendumque efle 
paAstvona^mr. fed tam peregrina hxc vox eft,quam / 3 oA/ 3 o>taWoi'. 
c 4 BoA£q- 
