PEMPTADIS TER.T 
Aconitum luteum minus. 
Floret in hifcc montibus Aprili ac Maio, 
fed in Bclgij hortis multo ante, &c non rard 
ip(b Ianuatio,vbi dementior Hycmseft. 
Aconitum hyemale(iue hybernum hine 
a noftns dici coepit. Aconiti autem fpecienl 
cffe, & forma foliorum liliquarumquc, tum 
& ipiaperniciofa herbx facultas oftendit. 
J|f Ad Theophrafti autem Aconitum nnil- 
% VS jWj\ Jf tum accedit, quod abipfo hb. delcnbitur 
Vi W b ix. Eft etenim, vt Icripiimbs, breuis herba, 
nullum afeiTTov liueluperfluum aut adna- 
tum habens; nullis ramis brachiata, radix 
igifi/aliue Nuci s aut etiam lyipi/sunidcft,ari¬ 
da: Ficui iimilis dici poreft. iblum videtur 
repugnare folium jhaudquaquam Cichono- 
des. Sed fottaffe non xiyaetalxi;, fed &ar&- Thrcph,*- 
yaJlt; legendum efl: quo modo ii legatun^ 1 *■ 
nulla erit repugnantia. Nam huius Aconiti 
fit Iocm 4- 
1 ninmdner- 
[ tttttr. 
folium ad Ranunculi vnms fylueftris fatis 
accedit. Verba autem Theophralli de Aco¬ 
nito ile le habent: 
Aconitum nafcitur.vt fertur, in Creta & Aconitum 
in Zacyntho,led plurimum atque optimum Thc ’l hr *- 
in Heraclea Ponti: habet folium ziyaetaA; 
(alias PaTg?%aJii;) radicem limilem & for¬ 
ma Sc colore id eft, Nuci: vim illam 
lethiferam in hac clfej folium vero& fru¬ 
dum nihil facere affirmant: fruefus aurem 
eft hert>£ non fruticis. Brcuis vero eft herba, 
eyavcm afetTTOv , id eft, nullum habens 
fuperfluumaut adnatum. Nalcitur vbique, & non inAconis foliim, a quibus appellatio- ThtopUea- 
nemfortitur. Eft autem is vicus Periandynotum (nonnulli & redius Maryandynorum le-J ? ‘/" c ’" r ‘:: 
gunt.) Amat loca potiffimiim petrofa. Nonpa(citureanequeouis,nequevllumahimal. 
Potentia autem ac facultate hxc herba perniciofa admodum & valde exitialis habetur: 
quale etiam fuum Aconitum effe, Theophraftus apertis verbis teftatur; remedium cuius 
nunquam ait elTe repertum. 
De Aconitis Ly cocionis aliis non lute ia 
Capvt XI. 
A Ln s Lycodonis, qua: colore floris a fuperioribusdiftingUuntur, &fua;funt fpecies. 
Poffet mter has Napdlus recipi,nili feorlum,lcgitimis de caulis,deleribendus foret. 
Primum genus, quod a flotcDelphinij cognominatur, proceris alfurgit caulibus inftar n' 
Napclli: folia varie fimiliter &crebernmisincifunsdiui(a: flores lecundum caules fuperius, 
veluti in longam compoliti (picam,e punico ac oblcuriore colore purpuram a:mulan tuiyfor- 
ma fere floris Regij(quem Delplnnium haberi Icriplimusjin pofterius videlicet corniculum 
delinentes: filiqute & femen vt maioris Lycodom lutei: radices oblonga:, craffa:, tres aut 
quatuor demittuntur paucis adha-relcentibus filamentis. 
Alterum tota externa facie Napellum referr, caulibus videlicet difledis, fiffis nigricanti- u 
busfoliis; flore cxruleo,hiantc,ex totidem partibus, eodem ordinecompolitis ; li!iquisitem 
ac femine omnino limilibus: fed radix differt fiiamentis ac cirris multis tantummodo confi- 
brata, ac Napo nequaquam Iimilis. 
Tertium genus cauliculos profert tenuiores,breuiores, dodrante altiores: foliadiiiifura J. 
Ranunculi aut Lycodoni lutei, minora tamen: flofculi cxruleo nitent colore, paulo mino¬ 
res quam Napelli: liliqux& femina cum aliorum conueniunt. radix fibrofa, nigricans, ad- 
narisfubinde exiguis veluti bulbulis facile propagatur. 
Tranflafa hxc genera aliunde in Belgij lunt hortos. Feruntur alicubi in montibus repe- 
riri. Tertium Hieronymus Tragus Norimbergx haberi fcnbic, atque illic etiam flore dilu- 
tepurpureo reperiri. 
Primum 
