PE M PT A D I S 
Ferrum equinum. 
QJARTit I I B. III. J37 
bumapparet.Quamobrem potum gratumcit 
ftomacho,&vilcerum obftru&iones expurgat: 
idem pnrftant totius fruticis germina. 
Diofcondcs, ftomacho etiam in potu com¬ 
modum refert,& antidotis admilceri ; ante ve¬ 
ro coitus, exiftimari , cum meile appolitum 
conceptionem impedire. 
C A 
P. X I I I I. 
De Ferro equino. 
F Errvm equinum vulgo Italorum nun¬ 
cupatum,cauliculos habet multos, tenues, 
& procumbentes : folia tenuia Hedyfaro mi¬ 
nora: flores fecundum ramulos paruos: filiquas 
deinde oblongas,latiufculas,&nonnihil recur- 
uas,qua: ab vno latere,profundas, rotundas, ac 
linuofas incifuras, foleam equi ferream quo¬ 
dammodo pia: fe ferentes,obtment.radix lon- 
giufcula eft. 
Prouenit incultis quibufdam & apricis Ita¬ 
liae & Narboneniis Gallia: locis. 
Sferro decaunllo Itali vulgo nominant:Lati- 
ne Ferrum equinum dixeris. 
Tota amara eft, & Hedyfaro natura aflimilis. 
De fyluesiri Faenogr&co. 
Fcenumgratcum fylueflre primum. 
Cap. XV. 
Fcenumgratcum fylueflre alterum. 
S Ylvestre appellatum a Trago & recentioribus Fccnumgrarcum, multis, rotundis, &C i. 
longis repit caulibus :felia ei oblonga fune, veluti Viciae, lingulis particularium tamen 
maioribus,latioribus ac rotundioribus: flores ex foliorum finubus prodeunt,albicantes: fili- 
, qua: 
