PEMPTADIS QJARTjE L1B. V. y8y 
Marrubium aquatile. fert, folia eius nigricant quoque, fed longiora, 
duriora, per margines profundius incila quam 
Ballotcs,nequaquam tamen. pilola,fed rugofa 
quidem.flolculi parui inalbicant. radix multis 
nigricantibus fibris cohaeret. 
In riuulis , ad fcrobium aquas habentium 
margines,& fecusfoftas,gignitur.rigan etenim 
poftulat; in aridis autem non prouenit. 
Viget ac floret xftiuis menfibus: Iulio "6c 
Augufto. 
Aquatile ac paluflre Marrubium dicitur, vi¬ 
detur Matthiolo Sidericidis elle fpccies, & illa 
quidemjquqaDiofcorideprimo loco delcribi- 
rur, fed cum hac magis conuenit herba Judai¬ 
ca,vt primaePemptadis libro quarto fatis lucu- 
lenteroftendimus. Cum fecunda autem Sidc- 
ritide(quod &luosaflertores habet) multo mi¬ 
nus refpondet: nulli liquidem Filici folio fimi- 
liseft. Sunr vero & quibus placeat AJgyptiam 
dici herbam, quod hiquifedEgyptios metiun¬ 
tur (quales per Germanie ciuicates fubinde dif- 
currunt acdiuagantur) hac herba, nigricantem 
colorem, qualemque Asgyptij, & Africani ob¬ 
tinent,fibi alcifcant. Succus enim huius herbae, 
huiufcemodi colorequarnis inficit ; qui &adeo 
pertinaciter inhaeret, vt elui aut abftergi ne¬ 
queat: adeo vt tela: lineae hoc infedta: perpetuo 
eum retineant. 
Refrigerandi autem atq; vna valide adftrin- 
gendi facultatem habere videtur. 
De Becbio fiue Farfara. Cap. x i x. 
B E c h i o fiue Farfarae fex feptem, aut plura a.radice prodeunt folia lata, angulofa, Hede¬ 
ra foliis maiora, candidioraque. Populi albae fimiliora,fed tamen maiora, quae fuperius 
molli tenuique lanugine inalbicant; inferius herbaceo colore virent, flores in breuibus pcdi- 
culisante folia exeut, colore lutei e multis foliolis farcti, qui ciriffime in pappos euanelcunt. 
radix tenu is & candida late fub terra ferpit. 
Subfinem Martij &: circa Aprilis calendas fugaciffimiflorcscon(picuifunt,quicito vna 
cum pediculis marcent; mde folia progignuntur rora arflate in vigore futura. Atque hinc da¬ 
ta occafio, vt ablque flore Bechium creditum fuerit, quod & Plinius lib. x x v i.cap. v i. 
etiam fcripfit. 
Secusfontes,&riuulorum fluuiorumque ripas, fcrobium aefoflarum margines,aliisque 
humentibus & aquofls locis fponte nafeitur. 
GneciBii^op, Latini Bechion & Tuffilaginem nominant: in Officinis Farfara & Vngula 
caballina;nonnullis Pata equina;aliis Populago aut Farfarella: Germanis SXc^Ijut»/ kiantlato 
licfgBcIgist) 0 £f(jIaBErcn:Italis Vnghia di caua/lo: Hifpanis Vnbade afno-. Gallis Fas d’afne:An- 
ghs Jfolc feote & ColtcsS footc dicitur. 
Eadem vero & Chamadeuce eft, quam Plinius lib.xxini. cap.xv. Farfugium &Farra- chami- 
num (fi non in exemplari lapfus) appellari etiam refert. Quod & Actius fatis innuit li b.pri- , '“ ce ' 
mo,Bechij nomen praetermittens,Chamaileuca: vero omnes Bechij vires & facultates afleri- 
bens. Accedere videtur Oribafius Colleftionum medicinalium lib.xv. Chamadeuces folius 
mentionem facies. Confentit & lpfe Pbnius,quofdam Bechion alio nomine Chamadeucen 
diftam putare referens: bb.xxvi.cap.vi. Et fieri poteftvc de vna eademque herba, feparatis 
locis,differentibusque nominibus Diolcoridesfcripferit. Si modo pro non fle le¬ 
gendum vt quidam exiftimat in Diofcondis exemplari legi oportere. 
Bechion autem & Tuffilago ab eftecftu dicitur: Farfara vero a Populo alba, cuius folia re- 
ferqquat veteribus Latinis Farfarus difta eft, vt apud Plautum in Poenulo: 
- Vifcum legioni dedi 
Fandas^,eos projlernebam ut folia Farfari. 
Appel- 
