PEMPTADIS QV INTif LI B. I. ^4 7 
aliquot partes diffisa: flores Ip.cato ordine digefti,Alcex Vcficarixxmuli, medio videlicet 
eleganter nigricantes. , , . 
Aliunde autem in hortos Belgicos olim illata fuit. Sed vt ad Alceam veficanam reuerta- 
mur: folium huius lxue, lento (ucco prxdicum, ad Malux temperiem hanc accedere, &c 
emollientis quoq; facultatis effie participem, oftendere videtur. Sed tamen cum nihil com¬ 
pertum habeatur, quid affirmandum; 
])c Mercuriali. C a p. x x x i i x. 
Mercurialis mas. Mercurialis femina. 
M Ercvrialis duum efl generum : Mas femina. Vtriquc caules teretes, lanies* !■ 
.internodiis aliquot geniculati,dodrante altiorcs/ubinde cubitales, in ramulos diftri- 
buti: folia circa hos complura,lata,oblonga,acuminata,ad Parietaria: accedentia, led tamen 
lxuiora,vircnriora,ac per margines (erra: modo incila,Ocymi foliis latis limilia. radices fub- 
luntfibrofx. 
Mafculx efmu foliorum in breuibus ac tenuibus pediculis bina cohxrcntia prodeunt fe¬ 
mina,ad Aparines & forma &afperitate acccdentia,compreffiora tamen; in quorum lingu¬ 
lis vnicum lemen paruum ac rotundum. 
Fcrninx veluti exigux fpice,in quibus raccmarim mufcoli tenues colarent flofculi,abfq; i. 
fruflu, nulloq; luccedente femine pereuntes. 
Reperitur Mercurialis in hortis olitoriis, in vinetis, aliisque locis humentioribusae vm- 
brolis, fecus hortorum arucrumq; fepimenta. 
Tota xflate vtraque viget, hyeme plurimaparte intercidit. 
Grxcis Airo^arr;: item & mpOiviov, yjy ipuoC @otuvioi' : vnde Latinis Mercurialis: a Tlico- 
phrafto pt/Moiu Eft tamen & aliud Parthenium , & apud Diofcoridem quoque aliud Phyl-y;,-. “ 
lon: Germanis 3a;it bcngflfrauf/^tutnirlj/^crtlirme Prout: Italis Mercor clU: Hifpanis ac Gal¬ 
lis Mercuriale: Belgis llmiliter jBcrturiaeH/&'SEnmbingclctiipt: Anglis Jnxutf) fllrcmrp. 
Mas Theophrafto Gtxccdppeyovoc, femina vero S»A lyovoc, appellatur. 
Plinius Mercurij inuentum elTe refert: ideo,inquit, apud Grxcos ip/apS mou» 
multi vocant,& apud nos omnes Mercurialem. 
AtMer- 
