PEMPTADIS QJ1NTA LIB. V. yif 
ter ambientibus incumbentia, qua: vna cum capitulis caeruleo nitent coloreffiolculi autem e 
capitulis fimiliter cirrulei, flaminibus mediis candidis, radix digiti aut polliciscraflitudihe, 
valde longa,8£ adeo prolixa,vt tota extrahi nequeat,nili admodum raro,aiiquot locis nodo- 
fa,candicans,fapore dulcis & grata. 
In tumulis arenofis littore marino apud Belgasnafeitur, veluti &in Italiaacalibi. 
Alterius Eryngij folia multipliciter in vatias particulas diflcdla (pinis fecudum marginum i, 
crepidines horrent: caulisin complures alasdiuifus capitula promit lpinola,fed quainMari- 
m minora.a quibus &flo(culica:rulei exeunt, raro lutei: fiibfunt & lingulis horumLexafpe-' 
ra pungentiaque foliola, vti prioris, (ed tenuiora minoraque. radix huius oblonga quoque, 
fons nigricans, intus albida,digitum craffa,fapore & odore alterius,veluti & folia & ipfagu- 
ftu aromatica,qua: recens enata,&adhuc tenella, elui etiam apta funt. 
Locis incultis,alperis,etiam quandoq; faxofis, fecusvias per vniuerfam Germaniam, tum 
& m Bohemia frequens reperitur. 
Vcfumque poli folftitium floret irftiuum: ac Iulio menfe. 
Dicitur ha:c Spina Grascislpujlioii: Latinis fimiliter Eryngium : a Plinio vero etiam Eryn¬ 
ge: in Officinis Iringus: Inter fpurias vero voces & ha:c fequentia extant nomina: ipwHsM, 
x.dpvov i y>py'mov^piMov,p(Aiiviov, //.tiepfjtarSor.Capitulum Martis. 
Prius Eryngium marinum: i Belgis vulgo «rupf 9 i|icli/ CinDrloo.fi/ JBcrrtoorteie dicitur: An- i, 
glis^ieeljolpc. 
Alterum a Plinio lib. xxn. cap. vni. Centum capita vocatur: a Germanis z . 
fSwdjenbijtrll/MDm btffcll: ab HilpamsCurdocorredtir: ab Italis Eringiofic Iringo. Campe- 
flre autem illud ad alterius differentiam cognominatur. 
Vtriufque autem radix excalfaftoria, fed moderate, ficcitatem vero cum tenuitate fub- 
funtia: non exigua obtinet, Galeno tefte. Vrinas mouet: menlespellit; tormina & inflatio¬ 
nes dilcutit in vino deco£ta.Iocinorofis,aduerfus venenatorum idlus,&contra aflumptave- 
nena eodem auxiliatur modo. Sacharo aut meile condita non modb nephriticis prodell, fed 
& Veneris concitatrix eft. Idem in pinguium carnium rnre decolla poteft,fi edatur. 
Affirmabat quidam, inquit Aenus, affiduo Eryngij vfu, nunquam polleaminxiffc calcu¬ 
los, ciim prius eo morbo frequentiffime vexaretur. Bibitur, inquit Diolcorides, cum Sta¬ 
phylini femineaduerfus plurima drachma: vnius pondere. 
Foliorum fuccus cu m vino expreflus iis prodell,qui venerea gonorrhoea vexantur. 
Aiunt autem Eryngium herbam, fi capellavna in os fumat, ipfam primum, mox totum 
gregem fubfiflere,donec accedens pallor ori eam eximat,Plutarchus audior. 
De (furiis Eryngiis. C A v. x i i i. 
CPvriorvm Eryngiorum primum folia &e radicibus, tum & fecundum caules lata i. 
profert, rotundisIongiora,virentia, mollia,non Ipinofa, fed fecundum margines leniter 
ctenata,Mali Coronei foliis maiora: caules vero cubito altiores in altum furgentes, in quo¬ 
tum fafligns fpinofa capitula quina fenave eminent veluti aliorum, colore vna cum floribus 
csrulea. radices fubfunr tres aut quatuor re&a:,albida:,pedalis longitudinis. 
In hortis Vratiflauia: primum illud obleruauimus: offendit vero Adamus Zafchfflauw 
ciuis Glazenfis,a quo in Borufliafpontenafci locis accepimus matitimispuxta videlicet ma¬ 
re Germanicum. 
Matthiolus vero & Eryngium quoddam pidlura exhibet. Plano cognomine, foliis latis, a. 
ambitu ferratis,cauliculis compluribus, quod nullis ab ipfodefcribitur verbis: Si autem hoc 
illud eft,cuiusP.Pena & M.Lobeliusin Aduerfariis meminerunt, perquam catruleoarridec 
colore,&cauliculos ptomit reftosfefquicubitales vel altiores,per mterualla geniculatos: fo¬ 
lia inferiora maioralatioraq;, ambitu crenata ; fuperiora vero minora llellatim articulos am¬ 
bientia, molliter ac innocentibus aculeis fpinofa: capitula item fpinola, colore cairulea: radi¬ 
cem torofam,veluti Helenij,foris nigricantem,intus albidam,odoratam,fapore Eryngij. 
Prouenire illud fcribiturin lura: montis, aliorumque finitimorum arduis iugis,paluflri- 
bus humentibusque locis. 
Tertium vero &C. Clufius offendit pumilum ac humile Eryngium, cuius priora folia , 
maiufcula, lata, ac mollia, in orbem circa radicem humi fparguntur: caulis gracilis, alis ali- 5 
quot brachiatus, foliolis multifidis, tenuibus, aculeatis, radiati m circumpofitis: capitula in 
alarum cacuminibus globofa fpinofaque, colore cum circumambientibus foliolis ac flori¬ 
bus cterulea. radix tenuis & annua. 
In agro Salmanticenfi incollibusafe repertum Clufius refert. 
Pra:ter hsc vero &aliud quoddam, non quidem forma, fed fapore Eryngium referens. 4. 
Eryn- 
