PEMETADIS SEXTI LIB. IUI. 8;f 
cibo,vt nomen etiam genti terrxque dederit, nimis hofpitali aduenarumobliuione patrii. 
Ferunt ventris non fentire morbos, qui eum mandant. Melior line interiore nucleo, qui 
in alterogenerc oileus videtur. Vinum quoqueexprimiturilh,flmilemulfo,quod vitra de¬ 
nos dies negat durare idem Nepos: baccasque contulas cum alica ad cibos doliis condi. 
Quin & exercitus paftos eo accepimus, vitro citroque commeantes per Africam. Ligno co¬ 
los niger. Ad tibiarum cantus expetitur. E radice cultellis capulos,breuesque alios vius ex¬ 
cogitant. Hax ibi natura arboris. Hadenus Plinius. Prxcipuam autem hanc, eodem loco 
ait, circa Syrtcsac Nafamonas. lib.vero v. cap.vn. haud procul a Syrti minore,infulam efle 
Tradit Menyngem,Lotophagitim didam,a copia Lotorum. 
Straboautem lib.xvn. non modo Menyngem,fcd & iplam minorem,Syrtim Lotopha- 
gitim dici affirmat. In principio, inquit, Syrtis infula quxdam adiacet oblonga, nomine 
Cercinna: item altera minor Cercinnitis. his continua eft minor Syrtis, quam Lotophagi- 
tim Syrtim vocant, huiuslinusambituscll m.& dc. fere Hudiorum. ons latitudo dc. Iuxta 
vtrumque promontorium infula: adhxrelcunt continenti, Cercinna Icilicet & Mcnynx, 
magnitudine xqualeS. Menyngem Lotophagorum terram putant, cuius Homerus memi¬ 
nit, & ligna quxdam extanc,& Vlydis ara, &: trudus ipfe. Nam Lotos arbor multa in ea eft 
fruduluauiftimo. Hxc Strabo. 
Defcribit & hanc Lotum Theophraflus lib.im. Genera eius complura elfe refert, frudu 
difereta. qui magnitudine Fabij,maturdcensvuarum more colorem immutat, apud Loto¬ 
phagos cditurdulcis,fuauis,innocuus, &: ventri lalubris : fuauior vero qui abfque nucleo,ex 
quo & vinum exprimitur, 
Natura autem hac Lotos, eodem audore, perpetua eft. exemplo funtLoti, de quibus 
Plinius lib.xvi.cap.XLim. Roma:, inquit, Lotos in Lucina: area, anno qui fuit fine magi- 
ftratibus cccclxix. vrbis arde condita, incertum ipfa quanto vetuftior. Elfe quidem vetu- 
ftiorem non eftdubium,ciim ab eo luco Lucina nominetur. hxc nunc, circiter annum 
ccccl. habet. Antiquior illa eft, fed incerta eius artas, quas capillata dicitur .-quoniam Ve- 
ftalium virginum capillusad eam defertur. Venim altera Lotus m Vulcanali, quod Romu¬ 
lus conftituit ex vidoriade decumis,xqu^ua vrbiintelligitur,vc audor eft Maflurius. 
Grxce hxc arbor Aaroc : Latine fi Plinio Celtis vocatur : ab Italis Perlaro- aTridentinis 
Sagolaro. Sunt vero &eiufdem nominis herba: trifolia; complures, de quibus Pempc.quarta: 
lib.nii.latiffimefcriptumeft. 
In digypto etiam quxdam Lotos,ex paluftrium genere, huic, vt Theophraflus ait, caulis u,m 
natura limilis Fabx(videlicet dEgyptix) & trudus eodem modo.-nafeitur enim frudus in ca- JEat " r ' 
pite modo quo in Faba: flos candidis liliis foliorum anguftia proximus, radix huius Loti, 
x.opmov ditia, rotunda & Mali Coronei amplitudine, cortice nigro, quali nux Caftaneategi- 
tur. cuius interi us candidum elixum au talium gratum cibis, manditur vero & crudum ; led 
crudo gratius decodum. 
Lotus autem arbor (vt ad hanc redeat didio) nohmultxadftridorix facultatis eft parti¬ 
ceps,audore Galeno, fed & tenuium partium ac exiccatoria. 
Ramentorum ligni decodum flue potum flue infufum dyfentericis & fluxione vteri la¬ 
borantibus auxiliatur: citam aluum cohibet, &: capillos rufat: & defluentes, addit Gale¬ 
nus,cohibet. Coquuntur autem,eodem audore, ramenta, interim in aqua, mtcrim invi- 
no, nimirum prout vius popofeerit. 
De Azedarach. C A p. x x v. 
A Rbor magna Azedarach eft; cuius folia ex pluribus compoftta, Fraxini, Orni, aut 
Sorbi referunt, fed tamen minus dense cohxrentia, & profundioribus incifuris per cir¬ 
cumferentiam ferrata; colore fituro virentia: flores quinque anguftis foliolis ftellxinftar ra¬ 
diati, e medio longiore tenuique eminente calyce:frudus forma Ziziphorum inftar, fed lu¬ 
teo colore pallelcentes, guftu virofo & amaricante, fapore ingrati, offeo intus nucieo ; quem 
tranfmiflo licio ad precatorias catenulas, aliarum (phxrularum loco,nonnulli adhibent. 
In Italia: quorundammonafteriorum feptis hanc arborem haberi Matthiolus refert: Lo- 
belius Venenis &Norbonx frequentem elfe ait. Solet vero &olim in elegantiflimis Belgij 
viridariis feri ac coli. 
Nomen autem huic ab Auicenna Azedarach, aut,vt nonnulli legunt, Azedaraeth: &no- 
minanteam,ait, in Rechiarborem Myrobalanorum: &c in Tabraften,SC Kien,&Thahich. 
Recentiores autem non parum errarunt, hanc Sycomorum elfe volentes ; &: non multo mi- S»™»- 
nus, qui Loton arborem affirmarunt. 
aa 4 
At flos 
