van het tweede gezin der eerste bende , P . F . Tab . XXIl . 81 
krachtiger voedsel omziende, bij schooltjes zich te grazen zetteden op 
de jongste bladen. Na verloop van acht dagen vervelden zij voor de 
eerste maal, en waren daarna geelachtig met twee gele knobbeltjes aan 
weerzijde van de kop, en een zwart schildje op de rug. Fig. 5. Na acht Fig 5. 
digen zich gevojd te hebben wierd hare huid wederom te eng, die 
zij voor de tweedemaal verwisselden, en den 8sten Julij voor de derde¬ 
maal, de'' hairen waren toen langer, de ruggestreep hoogoranje, en de 
witte zijde slippen duidelijk ziglbaar $ de Rups had nu een zeer fraai 
voorkomen gekregen, en onderging bij de volgende huid verwisselingen 
weinig verandering in kleur en gedaantej den i6den vervelden zij 
voor de vierde maal; wanneer zij zich hiertoe zetteden besponnen zij 
de bladen met een ligt weefzel, denkelijk om zich vast te hou¬ 
den wanneer eene hevige wind de hoornen beweegt, waardoor zij weg 
gevoerd konden worden , kort na de vervelling waren de hairtjes met 
druppeltjes helder vocht voorzien. Den 25sten Julij, begonnen de Rups¬ 
jes zeer onrustig heen en weder te loopen, en wilden niet meer vreten, 
tot dat zij eindelijk twee dagen daarna, bij schooltjes ieder voor zich 
een geel digt spinsel maakten, waarin zij zich opsloten, een zooda¬ 
nig winterblijf heb ik in Fig. 6 aangetoond j hierin voor koude en vocht Fig. 6. 
beschut, in de reien en holen der boomstammen, wachten zij, in eene 
staat van sluimering, het schoone saisoen af. 
§. 5. 
In het laatste van April des volgenden jaars , toen de boomen be¬ 
gonnen bladen te krijgen, boorden mijne Rupsjes uit hunne winter¬ 
kwartieren en zagen gretig naar voedsel om, het jonge teedere groen 
smaakte hun overheerlijk, en zij namen in grootte aan, vervellende nog 
eenige keeren, en waren den roden Junij volwassen. Fig. 7 en 8, Fig. 7. 8» 
stellen zoodanige sierlijke Rupsen in haren volwassen staat voor. Op 
merkelijk zijn de twee roode uitwaschjes a en b. Fig. 8. ik onderzocht 
dezelve met de Microscoop, zij waren wanneer de rups in rust was, 
van boven met een dun vlies bijna gesloten, hetwelk eene krampachtige 
beweging maakte, en dat, dé Rups aangeroeid wordende, naar binnen 
scheen te trekken, waardoor het eene aanmerkelijke diepte verkreeg, 
bij het voortkruipen sluit zich dit vlies beurtelings, en opent zich even 
gelijk; toen ik met de punt van eene naald in dit vliesje stak, kromde 
de Rups zich geheel om, en ik voelde de scherpte van haar gebit op de 
naald knarsen, zoodat die plaats ten uitersten gevoelig schijnt te zijn , 
doch waartoe de Alwijze Schepper, dit diertje van deze werktuigen 
heeft voorzien, blijft voor ons kortzigtige wezens eene verborgenheid. 
