van het tweede gezin der eerste bende, P, V. Tab.XXVlil. 109 
gezellig, en maken een gemeenschappelijk winterverblijf, maar 
zoodra het voorjaar begint verlaten zij dit, tegelijk neemt ook hun 
gezellige leven een einde en zij gaan uil een. Beiden, inaar vooral 
de Chrijsorrhcea Rupsen dienen met omzigtigheid behandeld te 
worden, uit hoofde de zware jeuking die hunne haren veroorzaken. 
Op zekere tijd hadden wij door een jongen een menigte Rupsen 
laten opzoeken; hij had terwijl met zijn vingers aan zijn aangc- 
zigt en hals geweest, waarop hij spoedig jeukte en branding ge¬ 
voelde, hetgeen zoodanig toenam dat hij te huis komende vuurrood 
uitzag, en verlegen met zich zelvcn was; doch toen wij de Rupsen 
door hem opgezameld gezien hadden, ontdekten wij spoedig de 
oorzaak, lieten hem eerst eenigc malen zijn handen en vervolgens 
zijn gezigt en hals met koud water goed wasscken, waarop hij 
weldra bedaarde. Deze eigenschap blijft ook het spinsel nog bij, 
maar aan de Vlinders hebben wij die nooit waargenomen, dezelve is 
dus toe te schrijven aan het hair der Rups het geen ook in het 
spinsel gemengd is. 
Het Eijerleggen des dooden Vlinders van deze soort, zoo om¬ 
standig door den Heere Ver-hoeel beschreven en zoo fraai 
afgebeeld, hebben wij ook meermalen met verwondering waar¬ 
genomen, niet alleen van de Chrysorrhwa , maar ook van andere 
soorten, vooral bij die, waarvan de Wijfjes zulk dik achterlijf 
hebben, als bij voorbeeld üeDispar, Cossus enz.; wij merken dit 
ook aan als een overblijving van levenskracht in dat deel, die met 
de dood der Moedcr-Vlindcr niet dadelijk geheel isuilgedoold; zoo 
lang dat plaatselijk leven duurt gaat ook de werking voort, die 
echter langzaam afneemt en eindelijk geheel ophoudt. Zoo legt ook 
menigmaal een onbevrucht Wijfje wel Eijeren, maar bevrucht zijnde 
legt het er veel meer, door dat de levenskiem in bevruchte Eijeren 
veel sterker is, deze willen als het ware geboren worden, daar de 
onbevruchte integendeel er geen aandrang toe hebben. Dan hoe 
dit ook zij, men moet altijd met verbazing het wonder aanschouwen, 
dat ccncn dooden Vlinder Eijeren legt, en dat nog wel eenige 
uren lang nadat het bovenlijf waarin de edele deelen, zoo als dc 
lieer Ver-hueel te regt aanmerkt, tot het leven en de beweging 
zich moeten bevinden, van het achter einde afwas, en wij twijfelen 
niet of elke Vlinder heeft zeker levenspunt, ofschoon wij dit 
on- 
