i i 6 NACHTVLINDERS. 
Ik heb dit uitnemend fraaije Mol-Kapelletje den naam van Pctauiv- 
Veêrtje gegeven, omdat het met eenen schitterenden gloed over¬ 
togen is, en de zwarte in goud gevatte, met zilver fraai om¬ 
zoomde vlak op het einde der bovenvlerken eenige gelijkheid heeft 
met eene Paauwveêr uit den staart van dezen prachtigen Vogel. 
§. a. 
Het Vlindertje legt naar alle waarschijnlijkheid zijne Eitjes op de 
bladeren der elzenboomen, en het pas geboren Rupsje boort dadelijk 
door het vliesje heen, en begint hare woning naarmate het groeit 
al vretende te vergrooten, als in een gesloten vertrek, zonder hetzelve 
immer te verlaten, en beschut voor alle onheil van buiten. 
Wanneer men in de maand Augustus de bladeren der elzen van on¬ 
deren naziet, vindt men op sommige derzelve een klein licht groen 
Fig. 3. plekje, bij Fig. 3 afgebeeld, vanboven met een verheven naadje voor¬ 
zien, waaronder het Rupsje zich ophoudt en uitrust, nadat het zich met 
het merg van het blad gevoed heeft; dit vliesje voorzigtig opligtende, 
wordt men den bewoner van dit doorschijnend verblijf gewaar, bij 
Fig. I. Fig. 1., in zijne natuurlijke grootte afgebeeld. Het tecdere diertje nu, 
aan den invloed der vrije lucht blootgesteld, tracht zich weder onder¬ 
bet gebroken bladvües te verbergen, doch sterft kort daarop. Wanneer 
men dit zeer kleine Rupsje met de Microskoop beschouwt, heeft het 
Fig. 2. de gedaante als bij Fig. 2 is afgebeeld; de twaalf ringen zijn met fijne 
hairljes bezet, en de bruine vlakjes op de achterste ringen gaan bij het 
kruipen op en neder; het zijn anders niet dan hare drekstoffen, 
die zich aldaar vergaderd hebben, en door de dunne huid heen 
schijnen. 
Even 
