Pag. 2 j 
besghryving 
VAN DE 
§ I. 
E PRU 1 M-BOOM word genoerat in ’t Latynfb, 
Prunus. Prunus inermis, foliis lanccolato-ovntis. 
Linn. Gen. & Spec. Royen. Prodr. Franfcb , Pru- 
nier. Hoogduitfh, Pflaum-baum. Engelfcb , Plumme-Tree. 
Deenfcb, Kreige-Tra. Zweedfch, PIomon-Tra:. 
De Vmgt zelfs heet in 't Nederduitfch Pruim; in ’t Franfcb 
Prune; in 't Hoogduitfcb Pflaume; in ’t Engelfcb Plumme; in 
’t Deenfch Kreige; Zweefch Plonion. 
§ 2 . 
De Pruim-boom bemint de warme Climaten , en daar wor¬ 
den vele zeer geurige fmakelyke Zoorten van gevonden, in¬ 
zonderheid in de zuidelyke Landen, als in ’t zuiderdeel van 
Frankryk , in halten en Spanjen, maar waar van de meeften 
hier te lande niet wel ryp worden, of maar een weinig aan 
de Zons-zyde, en niet door en door, gevolgelyk haare aan¬ 
gename geur niet verltrygen; daar zyn ’er zelfs die omtrent 
Parys haar behoorlyke rypte niet verltrygen, zo veel te min¬ 
der hier te lande, ten ware aan ’t Espalier en in goede faun- 
faifocnen, dienende haar in ’t bezondere de Oojler. en Zuid- 
Oofter Expofitie-, dewyl ze op de Zuider- en Zmd-lFejler Ex. 
pojitie , zeer ligt verbranden, dikhuidig en taai, in plaats van 
ryp en geurig, worden. Daar is nogtans ook onderfcheid 
inde Zoorten, aangaande de Stand-plaats, willende zommige 
liever op Stsurt, eh niet gaarne aan’t Espalier aarten, anderè 
op beyde wyze, dog ze willen aan het Espalier doorgaand 
met wel dragen, welk veroorzaakt word, door *t fnoeijen, 
dat men genoodzaakt is aan het Espalier meer te doen als aan 
Stam-bomen, om’t Fatzoen te bewaren, en verwildering det 
Takken te weren. 
§ 3 - 
Om de goede Hoedanigheid van een Pruim te bepalen, 
zo moet ze zyn, niet vaft van Vleefch, nog ook te week, maar 
dat fmeltend, vol-fappig, niet taai, nog meelig is, en wydera 
een aangename, zuikeragtige, verhevene fmaak heeft: Dis 
zodanige Pruimen in zyn Tuin heeft, kan zeggen dat hy wat 
lekkers heeft, om op te diflehen: Daar zyn vele die dierge- 
lyke Pruimen de rang boven de xipricofe», en zelfs Perfiken, 
en niet zonder reden, geven. Het is aan de Pruimen eigen 
gelyk aan de Perfiken, dat de grootde dp dezelfde Boom door¬ 
gaans de fmakelykde zyn. 
§ 4 - 
De Pruim-bomen begeren een goede veifche, vrngtbare, 
onbemede, liever Zand- als Kleyagtige Grond, om dat de 
Vrugten in de eerde ryper en fmakelyker worden. Ze gaan 
niet hare Wortels niet diep in de Aarde, maar die lopen meed 
even onder de Boven grond voort, en milten vele fyne Wor¬ 
tels. Mcd moet men ’er niet by brengen, inzonderheid geen 
Paarde-med, en nog minder verfche , want de Bomen daar 
G z door 
