Fuligines lichenosæ eller Moriolei. 
19 
cellulis incoloribus mixtis. Perithecium integrum hyphas levius 
coloratas emittens. Paraphyses nou distinctæ. Sporæ elongato- 
fusiformes, acutatæ, 8—pluriloculares, hyalinae v. in massula 
vix sensibiliter nigritulæ. 
1. Bifrontia couipactior Noem. 
Crusta nigra v. fusco-nigra, tenuis, compactior, læviuscula v. 
levius rugulosa, cellulis minutis, omnibus globosis, cortica¬ 
libus fuscis, interioribus incoloribus, paucioribus viridulis go- 
nidia reddentibus, gelatina intercellulari jodo passim cæru- 
lescente. Apothecia 0,12—14 m. m. v. ultra lata, sicca 
urceolato-patelliformia, margine spurio elevato dilutiore. Sporæ 
singillatim pallidæ, in massula levissime nigritulæ, vulgo 
curvulæ, 8—16-loculares, ad septa demum levius constrictæ, 
0,030—50 m. m. longæ, 0,003—5 m. m. latæ. Gelatina 
hymenii jodo coccinee rubens. 
Hab. prope oppidum Hammerfest ad latus terræ adversum 
ramorum v. truncorum Salicis glaucce. 
Apotheciernes skuffende discocarpe udseende og særegne 
form i forbindelse med skorpens habitus giver den ganske 
udseendet af en Fyrenopsis. De fra peritheciets basis ud¬ 
gående hyphæ er brunlige, leddede. Inden perithecialhulheden 
står asci perpendikulært stillede og udgår fra en peritheciets 
bund dækkende fortykket vulst af amphitheciet, hvorved op¬ 
står nogen lighed med hypotheciet hos de discocarpe laver. 
Paraphyserne er antydede som utydelige striber i hymenial- 
slimet. Thallus’s barkceller måler'0,003—4 m. m., de indre 
ufarvede celler 0,005—7 m. m. 
2. Bifrontia laxa Noem. 
Crusta fusca v. nigro-fusca, demum spongiose laxa, friabilis, 
desquamescens, cellulis corticalibus fuscis, ellipticis v. oblon¬ 
gis, quam maxime prævalentibus, subparenchymatose v. sæ- 
pius in filamenta moniliformia concatenatis; gonidiis parcis, 
parvulis, viridulis, cum cellulis majoribus incoloribus mixtis, 
gelatina intercellulari jodo non reagente. Apothecia usque 
ad 0,24 m. m. lata, vulgo minora, fusco-nigricantia, sicca 
