thesium. SANTALACEiE (auctor Alph. DC). 64l 
301), radice descendente gracili, caul 
s, racemis elongatis, pedunculis uw_— 
n patentibus, foliis linearibus uninerviis, b 
vel subbreviore nervis primariis 5 et secundariis 10 ramosis auboqualtbus. ? In 
montosis et alpinis Europae, a Wesio Sueciae (Wabl.! fl. p-1051) et Carpathi» 
(Zawadski fl. Gal. p. 29) usque ad Alpes, imo montes Arvernis (DC.!), Pyremros 
(DC.I), Apenninum Pistoriensem (Mich. in Bertol. fl. it. 2, p. 745), et Picenum (Or¬ 
suri in h. Boiss !), Bosniam (Sendtn.l *42 in h. Boissij.-Jacq. fl. Austr. 5,1. 426, 
Svensk bot. t. 611, Stunn ic. v. 3 (opt.), Labram ic. schv. Pfl., Reichb. ic. fl. 
Germ. H, 1.1151 (mala, praecipue flores), non Desf. nec Florum paris., nec rosam. 
T. linophvllum Linn. Suec. n. 211, fide Wahl. (non L.sp.). T. Weickerianum Opix 
in Bohm. fl. 2, p. 41? Caules 6-U-pol!.. striati. Folia turionum ovata vel ovato 
drpceo terminat».-T. aTpinum Pali, et Oeorgi, e RtBSii et Sibtn», cel. La4eb. igno- 
tum, est veris, alia sp. — T. alpinom Patnn in b. Juas.., sme flore vel Eructu es 
diversissima planta, (v. s. et v.) 
0, tenui folium, foliis anguste linearibus, racemis non secundis, tubo pengoni i 
J. Mulier, id. inKoch syn. ed. 2, P* 718 ; Reicldi. 1C '“ 8®““* ’. ' 
bona quoad habitum, sed lobi perigomi pes»ime^j^^l^etemmin^ra^OTU 
ut in vero T. alpino munerum quaiuor simu 
a var. £. diversum? 
nerviis, bractea fructu vel 
Ledeb. fl. Ross. 3, p. 542, non erraY ^-^ .. dubio quoad origin.). Brac 
(« speci na. b. Yent. in b. Detess.» suberrat»-M^ium inte 
tea, bracteola foliaque juniora ocuio aooBn«_ validiore, turionibus ve 
T. alpinum et divaricatum.. inflorescenti* panicu 
ramis sterilibus per florationemm basi piam» .. 
t. Boiss.! Caules pedale, n 
