1 
178 
«tibæqvabili (O,S mm. crassa), apotheciis in areolis oriun¬ 
dis planiusculis tenuiter marginalis intus atris (0,S mm. 
latis), sporis 6—8:nis oblongis vel ellipticis simplicibus 
(longit. 0,014 —0,020 mm., lalit. 0,007 mm.) nucleis pler¬ 
umque binis versus utrumque apicem. — Ad rupes 
Holmiæ passim. Habitu quodammodo ad præcedenteni 
(L. insularem) accedit, magis vero ad formas primarias 
L. atroalbæ Auctt., in vere limitatas, ut monuit Cei. FlotoWt 
^lissolvendæ species, quarum expositionem ad aliam dif¬ 
feremus occasionem. Animadvertatur hic modo, Lectdeam 
.ampkibiam Fr. vix esse nisi varietatem Lecidece murinae 
Flot. 
8. Verrucaria clopima Stenh. L. S. 41S [Sagedia Fr., 
Trichothecium Flot.) jungenda certe est, ex examine micro- 
scopico, cum V. umbrina Fr. {V. nigrescens Stenh. Sched. 
et L. S,. 417, Trichothecium Flot.) Acutissimus Wahlen- > 
berg jam difficukatera animadvertit eas interdum distin¬ 
guere. Nobis easdem sedulo in natura comparanti visum 
est, utramque locis sibi aptis satis constantem obvenire, 
clopima humidiora praeferente, alibi vero eas omnino con¬ 
fluere. Sporæ normaliter binæ brunneæ (longit. 0,043— 
0,030 mm., latit. 0,013—0,020 mm.), oblongæ, indistincte 
pluriseptatæ e contento primitus grosse granulato per 
strata disposito (muriformes Flot., sed expressio minus 
bona, nam de corpusculis solidis, nec de superficie, agi¬ 
tur). Verisimiliter V. margacea Leight. lab. 26. 5 huc 
pertinet. 
9. Verrucaria epidermidis var. fallax mihi: crusta 
obsoleta, hypophlæode, perilheciis depresso-conicis super¬ 
ficialibus dimidiatis (basi 0,23 mm. latis), sporis 8:nis 
(longit. 0,020 mm., lalit 0,007 mm.) oblongis obsolete 
uniseptatis hyalinis, nucleis in utroque loculo binis, pa- 
raphysibus distinctis bacillaribus longissimis. — Holmiæ 
ad epidermidem betulæ in Nackabergen legi (eandemque 
ad Spa Belgiæ ad quercus juniores). Sub Verr, epider— 
midis Auctt. certe comprehenditur et est forma sporis 
magis evolutis, septo ob nucleos fere resorpto, recedens 
ab illa Lich. Suec. 244 (Leighl. tab. 17 fig. 3 et 4) 
sporis distincte uniseptatis nucleis destitutis. Forma spo- 
rarum Verrucarice biformis E. B. Suppi. Leighl. tab. XVI 
