PRAEFATIO. 
Q»uod vulgo fieri solet, ut, qui librum in lucem edituri 
sunt, commendare ipsum lectoribus aequis studeant, id mihi 
hanc qualemcumque praefationem scribenti haud licet, quum 
bene sciam, libellum a me confectum non tam lectum, quam 
potius delibatum et quasi per frustula decerptum iri. Nihilo¬ 
minus mihi persuasum est, utilitatem, quam exilio percipiant 
quicumque in botanicis studiis versantur, tantam fore, ut neque 
excusari neque defendi debeat quum opusculum ipsum, tum 
opera et tempus quantum ei conficiendo impendi, tum libri 
hujus editio. Neque tamen mihi tantum tribuo aut sumo, 
ut quicquid bonae frugis et excellentiae inest et botanico¬ 
rum laudibus omnino dignum meo ingenio meoque stadio 
deberi existimem. Id si facerem, similis profecto essem avi¬ 
culae isti, quam aquilae dorso insidentem ejusque nisu in 
altum elatam, regios honores illi debitos sibi vindicasse 
fabula narrat. Operis enim auctor et parens, cui ^itam 
debet ac gratiam, quam apud omues Botanices studiosos 
inveniet, clarissimus ille est, in eo genere studiorum, quae 
sibi ornanda delegit, paene princeps meoque praeconio 
major, qui ipsum Prodromum scripsit et lubcnter, ne ipsi 
bonum otium ad graviores partes perficiendas surriperctur, 
