61 
miteas et Equiseta viventia. ' Striae radiales, qiiibus latus 
satis crassuin“ caulis cavi constat, proxime absunt a struc- 
tura Calamitearum 5 caiiales vero longitudinales, ad pe- 
ripheriam positae et elare expressae (quarum admodura 
tenuia vestigia in Calamiteis, et quidem in interiqribus 
striarum partibüs hucusque deprehensa sunt) manifestam 
anologiam cum caule Equisetoruin viventium prae se fe- 
runt. Niliilo minus discrinien, quod inter istam inter- 
nam structuram, quam delineasti et eam, quam genus 
Calamitea a me propositum exhibet, uti recte observasti, 
tantum est, ut protypae illae plantae non uni eidemque 
generi adscribi possint. Inde tarnen non nisi hoc n^ihi 
sequi videtur, externum illum plantarura habitum, quae 
hodie (exceptis Equisetitis) Calamitarum nomini /Subjici 
solent, pröprie pluribus generibus aeque tribuendum esse. 
Interim tarnen discretio horum generum, de quibus ex 
interna structura conjecturam facere licet, quod attinet 
ad externum habitum vix praestari potest, quippe qui in 
plantis fossilibus plerumque non satis bene repraesentatur, 
et uti Brongniart jam 1828 {ve^etaux fossiles pag* 
108 et seqq,) Ger mar distinctius 1838 {Isis pag. 275) 
et Tu ipse recte, sed non primus observasti, saepe nil 
nisi nucleus est. Huic igitur discretioni Calamitarum 
secundum internam eorum structuram, nemo jure suo op- 
ponet, in tanto discrimine internae plantarum structurae 
' externum habitum eorum magis discrepare debere. Ce- 
' terum est etiam lex articulationis et -striarum longitudina- 
lium tarn simplex, ut nofi nisi paucas formae varietates 
' admittat. Hoc patet ex Equisetis, viventibus, quorura 
i singula segmenta in magna internae structurae varietate, 
extrinsecus spectata, non multum discrepant. 
I Quae de flectione mea, vocis Calamites dicis vera 
• sunt; sed rem habes cum Sternberg io, quem tanquam 
I 'stellam secutus sum; cave ne Te carpat mortuus, quod 
' eminus excitasti, quae cominus- quaerenda, erant, nam 
5 * 
