NACHT-VLINDERS 
136 
Fabriciaansche overeenstemt, aannam. Met boisduval, Ind. n°. 761. 
geloof ik, dat de naam van fabricius moet worden behouden. Als 
Hollandsche benaming stel ik die van de Volgeling voor. 
§ 2. 
Den 28 April 1849 von d ik, in de duinen bij Wassenaar , in eene 
struik van Salix repens , tegen een der middelste stengels, digt aan den 
Tab.XXXIII. grond, de Rups van welke men op Tab. XXXIII, fig. 1. eene naauw- 
Fig. 1. keurige afbeelding ziet. Ik voedde haar vervolgens, daar deze Salix- 
soort niet om Leiden groeit, met gewone wilgenbladeren. Zij vrat 
veel op eens en zeer gulzig, vooral gedurende de duisternis, want des 
daags zat zij, in den regel, stil, en verborg zich zooveel mogelijk, zon¬ 
der daartoe evenwel, als andere aanverwante soorten in de aarde te 
kruipen. De Rups eenmaal aan het loopen zijnde, is zeer levendig in 
hare bewegingen, laat zich echter aangeraakt wordende, ineengerold op 
den grond vallen, en blijft dan een’ geruimen tijd in die houding leg- 
Fig. i«. gen. Op den 4 Mei had zij de lengte, in fig. i“. aangegeven, 
bereikt, en was naar dezelfde evenredigheid in omvang toegenomen. 
De kleur was toen bleeker en de teekening minder scherp. Zij kroop 
den 5 Mei ter verandering in de aarde. Ik heb toen verzuimd eene 
beschrijving der Rups te maken, doch kan dit nu herstellen, daar wij 
later deze Rupsensoort meermalen na de overwintering, vroeg in het 
voorjaar, onder dorre berken- en eikenbladeren, in de omstreken van 
Wassenaar , gevonden hebben. , 
Het ligchaam is roodachtig geel-graauw; de i e ring en staartklep bruin¬ 
zwart ; 
