van het tweede gezin der eerste bende. P. VIL Tab. XXXIII. 
139 
S. 5 - 
Triph. Orbona heeft de meeste overeenkomst met de Subsequa IV. V. 
Hij is daarvan echter gemakkelijk te onderscheiden, door het gemis van 
het zwarte vlekje aan den voorrand der bovenvleugels, kort voor de 
vleugelpunt, hetwelk Subsequa met Pronuba gemeen heeft. 
Orbona komt in zeer vele afwijkingen voor. Ik heb een 20-tal voor¬ 
werpen voor mij, welke onderling zeer verschillen. Men kan echter 
duidelijk zien, dat het alle verscheidenheden zijn van een en dezelfde 
type, welke door eene serie van overgangen van de bijna teekenlooze 
var. a. tot de sterk geteekende var. c. overgaan. Ook de grondkleur 
wisselt van bruin- tot aschachtig-olijfkleur. Schoon enkele individu’s 
meer in ’t roode overgaan, heb ik echter onder al mijne voorwerpen, 
zoo gekweekte als gevangene, geene welke met var. a ., die inDuitsch- 
land de gewone schijnt te zijn, overeenkomt. 
Bovenvl. geel-bruin, teekening onduidelijk. N. Orbona , fab. Ent. 
Syst. III., 2. 57. 158. — Triph. Comes , treits. V. 1. 254. 
Var. b. Bovenvl. graauw olijfkleur met zwakke rosetint, teekening 
onduidelijk. Adsequa , dahl. bij tr. 1.1. p. 256. 
Var. c. Bovenvl. graauw olijfkleur, sterk geteekend, Prosequa , 
ochs. IV. 69. — tr. 1 . 1 . p. 256. 
Var. d. Bovenvl. graauw olijfkleur, teekening minder duidelijk. On- 
dervl. zonder zwarte maanvlek. Prtnubina , de graaf. De 
kleine Proserpine , l’admiral pl. 27. verand. 54. — tr. 
1.1. p. 257. 
Ik 
