NACHT - VLINDERS 
178 
Die stilzitten, zoo wel als ’t overige voorkomen der Hups, de, hoe¬ 
wel flaauwe, toch eenigzins gelijkvormige teekening van moskleurige 
vlekken, die als door het bruin heen schemerden, de volkomen gelijk¬ 
heid der teekening van den kop (zie bij Fig. 4.) en van de plaatsing 
der pooten, met de vroeger mij ter hand gekomene Rupsen, in het¬ 
zelfde jaargetijde, in hetwelk ik mij weder bevond, deed mij dadelijk 
deze Rups voor eene van dezelfde soort houden en zeer verheugd zijn 
met mijne ontdekking. Ik zocht nog lang naai- meerdere exemplaren, 
doch ook ditmaal moest ik mij met dit ééne voorwerp te vreden stel¬ 
len, waarvan ik het voedsel nu wel voor goed meende gevonden te 
hebben, Te huis gekomen zijnde, plaatste ik mijne Rups dus op een 
frisch dennentakje, dan, hoezeer zij daarvan wel iets scheen te nutti¬ 
gen, zij was even traag en onverschillig in hare bewegingen als de vo¬ 
rige, zelfs zoodanig, dat wanneer ik haar ter afteekening op een takje 
stelde, zij als in een droom zich daaraan vastklemde en zoo bleef zit¬ 
ten, tot dat zij, door aanraking gestoord, het hoofd even opligtte, om 
straks daarna weder in denzelfden staat van gevoelloosheid te vervallen. 
Fig. 4. De afbeelding Fig. 4. toont dezen droomerigen toestand en tevens hare 
gestalte en-Jdeur aan. Den 5 derL October had zij nog niets van eenig 
belang genuttigd, zoodat ik weder begon te vreezen haar als de vorige 
te zullen verliezen. Den 6den echter vond ik haar op den grond van het 
glas liggen, sterk in één gekrompen en eenige draden gesponnen heb¬ 
bende. Spoedig gaf ik haar een stuk denneschors en wat aarde er bij, 
om haar in staat te stellen, des noods zonder te spinnen, tot pop over- 
tegaan; doch ’t een noch ’t ander gebeurde i zij kromp slechts meer en 
meer 
