Ill 
13. Ononn spinosa FCocli non est O. sprnosa Siiecor* 
(lanlum ??ad O. aniiquoruin accedcns?? Fl. Scan. h. I.) éc an 
liæc Linnæo cognita fuerit, dubitemus. O. campestrem, 
antiquo Kochiano nomine, dictam mallem. In horto Llpsalien- 
si, ubi antiquitus ut nostro ævo tantum adfuit O. repens 
9 
spinosa <&. mitis, cum O. arvensi vulgo confusa, facile intel- 
ligitur, cur omnes nostras species sub O. arvensis nomine 
in ultimo opere, S^st. V>g. XII, conjunxerit. Ononid. re¬ 
pentem e Dillenio recepit, vix vidit ipse, alias sine dubio 
perspexisset identitatem plantae in Suecia vulgatae tfe in horto 
Ups, cultae. Hnj us Ononid. arvensis Linn. S. N. tres habe¬ 
mus formas, ab O. hircina O, spinosa Koch clare diversas: 
— dumelorurn^ erecta, ramosissima, inermis, floribus ge¬ 
minis infra apicem^ ramorum comosorum dense spicatis. Si¬ 
millima O. hircinæ Æ sa?pe commutata (etiam demum a 
Linnæo cujus primaria O. arvensis FI. Suec., dc. sine dubio 
O. hircina), sed diflert caulibus lignescentibus, spicis apice 
comosis, vexillo numquam emarginato. 
— spinosa^ adscendens, vage ramosa, spinosa, floribus 
alaribus solitariis sparsis. O. spinosa L. Suec. 
— repens, subradicans, bie\e sat dense .ramo¬ 
sa, villosior, spinis obsoletis nullisve, flor. pr. Obrepens L. d 
Auctt. , 
14. Maxime gaudemus genera naturalissima Viciæ 
Krvi d Orobi immutata ab Auctore-esse servata. Cum ge¬ 
nera sunt naturalia, hæc ad characteres reformare J’suminani 
Botanicis hæresinu dixit Linnæus. ?iGenus enim dabit 
characterem, nec character genusu d cum genus clarum, 
non violemus naturam ad nostra fragilia s}stematica prin¬ 
cipia. Characteres acuti utique amici, sed magis amica na- 
turæ vestigia. Quam multa, quæ verbis deiiionstiare non licet, 
credere cogimur!; d qui genera naturalissima rejiciunt 
ob characterum (nobis adhuc cognitorum! sed cognitio 
nostra admodum finita est) tenuitatem haXid absimiles iis, 
(jui omnia sibi incognita denegant. —r Lathyrus latifolius 
FI. ISuec. distinguitur a Kochio sub nomine L. plntyphylh 
