110 
1. Amæna: squamis utrinque glaberrimis, mar¬ 
gine tantum tenuissime ciliatis; celera ut in 2. 
Hæc forma characterem B. albæ rapit, quod ad 
indumentum squamarum, etsi nihil aliud cum 
B. alba commune habuerit. 
2. Ludens: amentis oblongis lobis subæqualibus: 
ala tenuissima stigmata æquans, 1. 2. juxta Ken- 
gis: n. 2 autem ludit ramulis glabris et pube¬ 
scentibus sed diversis annis. 
Betula subalpina Læst. Character essentialis ex 
habitu sumitur. Truncus a radice incrassatus, 
validus, flexuosus, subito attenuatus; amentis 
sessilibus; »rami supremi praesertim nigricantes, 
quasi adusti; folia magna et splendida.» Lin. 
Fl. Lapp. 
1. Depressa: truncus valde flexuosus et depressus, 
orgyalis; folia magna et splendida. In ipso 
termino belulino, frequens. 
2. Suberecta: truncus suberectus gracilior; folia 
circiter pollicaria ovata profunde crenata: lobis 
in apice squamarum lateralibus oblongis emar¬ 
ginatis patentibus; individua forma et magni¬ 
tudine simillima, quasi, coronata, ramis ver¬ 
sus apicem congestis. Hæc forma vulgatis¬ 
sima in subalpinis regionibus interdum plagas 
vastissimas occupans, praesertim in Lapponia 
Tornensi, silvas multorum milliariorum con¬ 
stituens et in Lapponia Pi tensi circa »Arvas- 
fjellet ». 
3. Horrida: tristis, adusta, ramis intricatis, usnea 
barbata obsita, ideoque nigro-hirsuta 1 Hab. in 
jugis alpestribus, inter Arjeplog et Jockmock 
praesertim circa Tjovelkjaur. Folia et fructi¬ 
ficatio mihi ignota. 
B. Betula pubescens Recentiorum. B. alba Sm. bril- 
tan. pro parte »rami apice pubescentes». Char. ess. 
»Ramulis annotinis pubescentibus ». Amentis subses- 
silibus! lobis squamarum obovalis patentibus, foliis 
crassiusculis. 
