De Àlgis nonnullis maris Baltici et Bahusiensis. 
35 
quoque visa. Est itaque planta mari glaciali et orientali 
communis. F orsan praecedentis varietas, sed utraque plu¬ 
ries in vivo examinata notisque distinctivis inventis^ præ- 
cedentom eum hac conjungere nondum audeo. Utraque 
denuo inquirenda est. • . ■ ; r 
‘i. t i- f £ r \ f P ' * CT 
*' I * J l • * * «i > \ ■' t • v 7 li i i » r,\ 1 v » ‘ ; j 7 V; * * V 
3, Ralfsia verrucosa Aresch. Phyc. Scand. mar. p. 140. 
Sequentes varietates a nobis distinguuntur: 
a. rupincola: crustis per longa spatia stratiform iter 
confluentibus; strato parmeliæformi circuitus indeterminati, 
plano, supra verrucoso, denique e rupe secedente subtus- 
que rubescente. Phyc. Scand. 1. c. Alg. Scand. exs. n. 265. 
b. Ugnicola: crusta orbiculari, crassa, margine sub- 
membranacea, in disco crassiori et denique fatiscente, sub¬ 
tus rubescente Phyc. Sc. 1. c. T 
c. cochlearum: crusta arcte adnata subtus vix rubes¬ 
cente orbiculari, tenui, margine membràrfaced; verrucis 
fructiferis in disco. Forma a et h jam in Phyc. Scand. 
mar. distinctæ; c in conchis in ipso limite maris in Ba- 
husia. fi 
an ; tup; jliu: ,< Ï8I ;:u<i -a ,:, c;o cr-,.: -jj 
Phyceæ maris orientalis cum non bene cognitæ sint, 
Cl. Gobii opus citatum est sine dubio omnibus gratum, 
sed insunt nonnulla specierum nomina, quæ, ut credimus, 
non vera sunt, quamobrem hac de re nonulla afferre 
sit nobis concessum. 
” Sphacelaria radicans (Dillw.) Ag.” Gobi p. 8 non est 
Sph, radicans Dillw, et Auctorum, sed Sph. cirrhosæ 
(Both.) forma corticata et radicans. Sph. Glevei Gyunoyv 
in Bot, Not. 1874 p, 37 est eadem forma. Ilæc vulgaris 
est æstate et fructificans. Sph. radicans contra, non a n>e 
in mari orientali inventa, rara est et hieme fructificans. 
”Elachista stellaris (Aresch.)” Gobi p. 10 est certe 
EI. fucicola (Velley) junior, Elachista stellaris Aresch. 
algis tenuissimis insidens, nec Fuco vesiculoso, in fundo 
pluriorgyali crescit. « - nr/ 
