72 
J. E. Areschoug. 
et validus, 2 i / 2 c. m. supra apicem vesiculæ furcatus, ra¬ 
mis usque 20 c. m. longis et in hac altitudine furcati ; hu¬ 
jus secundæ furcæ rami usque 25 c. m. longi, uterque 
eorum in apice folium portans. Est igitur petiolus com¬ 
munis repetite furcatus (dichotomus), furcarum ramis in¬ 
signiter elongatis. Folia basi breviter attenuata, margine 
ciliata (eodem modo quo folia Macrocystidis), in nostro 
specimine 75 c. m. lata, 5—6 m. longa, sed in natura 
multo longiora, quoniam in nostro specimine foliorum pars 
suprema (forsan 1 / i longitudinis folii) abest. Stratum fruc¬ 
tiferum quam in priore specie, parum latius. 
Utrum nova sit species, an forma Nereocystidis Liit- 
keanæ, decidere non possumus; eam tamen distinguere 
nos debuisse credidimus, cum morphologice utraque valde 
differat. In parte superiore maris pacifici maxima cre¬ 
scere Nereocystidis specimina, narraverunt auctores (Cfr. 
Mertens, fib, Ruprecht aliosque). Sed quoque in mari 
pacifico prope San Francisco hujus generis species se for¬ 
mas giganteas induere posse, nunc vidimus. Parterp su¬ 
peram cum vesicula stipitis Nereocystidis cujusdam e San 
Francisco accepimus, cujus mensuræ sunt: 
Vesicula elliptica 5—6 c. m. longa et 5 c. m. crassa. 
Stipes ex apice vesiculæ in finem 14—15 m., superne 
4 c. m., in infima parte 1 c. m. crassus. 
Hunc stipitem ad Nereocystidem giganteam pertinere, 
ad credendum propensi sumus, quamquam hanc senten¬ 
tiam nullis argumentis confirmare possumus. 
Tractatu nostro de Laminarieis finito, de planta qua¬ 
dam Fucacea, diu nomine sed nondum quoad naturam 
penitus cognita, dicere lubet. Hæc est 
Stephanocystis osmundacea (Turn.) Tre vis. 
Rupr. Mém. de TAcademie de St. Petersb. sc. nat. Vil 
p. 68 tab. III. 
