De copulatione microzoosporarum. 
135 
venisse, nil valet, nam potest tamen in natura adesse. 
Anno 1862 deteximus apud Cladoplioram arctam organa, 
quæ propter motum trepidantem et celerem dissolutionem 
multos per annos antheridia habuimus (obs. phyc. part. 
1). Sed 1872 ea normaliter evoluta invenimus et micro- 
zoosporas declaravimus (obs. phyc. 2 t. 2 f. 20), de co¬ 
pulatione earum in natura minime dubitantes. Ubi adsunt 
in Ulvaceis et Confervaceis microzoosporse, ibi adest quo¬ 
que copulatio, quamquam nostris oculis non semper est 
præsto 6 ). Hæc nostra opinio. 
Conditionibus normalibus faventibus, nec abnormibus, 
perficitur igitur microzoosporarum copulatio. Ad tracta¬ 
tum nostrum de hac planta nil addendum habemus, nisi 
quod hoc anno vidimus zygosporas post 30 dies bene evo¬ 
lutas, membrana cellulari crassiore circumdatas ut in obs. 
phyc. I t. 1 f. 9 (Urospora penicilliformi). Ulteriorem 
earum evolutionem sequi non potuimus, fine Augusti 1. 
initio Septembris quotannis ab muneribus in Upsaliam 
revocati. 
In tractatu 7 ) de Hæmatococco lacustri cl. Rostafinski 
de genere Hæmatococci dicit:- ”Nous sommes donc, 
pour rilæmatococcus, en présence d’une Algue offrant deux 
sortes de zoospores, chargées toutes les deux de la reproduc¬ 
tion asexuée”. Nunc quasi inspiratus, quod microzoospo¬ 
rarum copulationem se non vidisse observavit, ipsam sy- 
stematicam dispositionem reformare vult. Dicit nempe 1. 
6 ) Megazoosporas, quas diximus, Confervæ speciosæ (Urosporæ 
penicilliformis), obs. phyc. I t. 1 f. 6, esse microzoosporas postquam 
ipsi demonstravimus in obs. phyc. 2 p. 4, ostendimus quoque semper 
microzoosporas esse sexuales et biciliatas, megazoosporas vero neu¬ 
tras et quadriciliatas (cfr. obs. phyc. 2 p. 1. 1873). Quæ emendata 
si legisset cl. Dodel, supervacanea certe habuisset ea omnia, quæ 
de nobis et de utrarumque zoosporarum notione dicit (Die Kraus¬ 
haar- Alge p. 28 & 68). 
7 ) Mérn. de la Soc. nationale des Sciences nat. de Cherbourg, 
1875 t. XIX p. 144. 
