HISTORIE der INSECTEN. 
113 
aderen fluiten den met donker oly ven - groenen drek opgevulden mest- Tab. 
darm in; en den daarin zynden drek kan men fomtyds, van elkander' af- XV en 
gefcheiden, befpeuren: dezelve heeft zynen uitgang door het aan de laat- XVI - 
ij;e verdeeling vastgehechte korte byhangzel, ’t welk men den fluit des 
Worms zou mogen noemen. Ik heb dit byhangzel en deszelfs uitgang in 
onze 7 de Fig. met Lett . ƒ, doch, beneffens de laatfte .afdeeling in de y& 7 - 
8 üe Fig. die ongelyk meer vergroot is, met g getekend. Dat dit byhang- p ig ' £ 
zei fmaller zy, dan de laatfle afdeeling van den Worm, en dat dezelve lm, g. 
eene ruime opening, (waar door de vervuilde ftof uitgaat,) hebbe, is by 
Fig. i en 7. duidelyk te zien. Voorts ontdekt men, rondsom deeze ope- 
ïiing, vier zeer doorzichtige witachtige bladswyze Vinnen; welken de worm 
uit elkanderen flaat, wanneer hy zig van zynen drek ontlasten wil: ook 
bedient hy ’cr zig van tot zyne beweeging in ’t zwemmen. De Heeren 
Swamm.erdam en B la n ka ar t fprcekcn van deeze vinnen geheel 
niet, en de Heer Juftitie-Raad Led er mulle r zegt, dat hy ’er Hechts 
twee waargenomen heeft: dan daarentegen vertoonen Job let en Re- 
a u m u r dczelven allen vier duidelyk. 
Die fluit van deezen Worm beftaat niet uit drie afdeelingen, zo als 
dezelve door den Heer Leder muller voorgefleld wordt; noch uit 
twee, zo als de Heer Blankaart, die den worm in den tyd van 
zyne verandering kan belchouwd hebben, aftekent; maar is, zo als de 
Heeren Hoek, Baker,Joblet en Swammerdam dien afbeel¬ 
den, flechts éjén éénig onafgefcheiden deel. Het zelve is, aan de bui- 
tenfte zyde, met zeer vecle lange borstelige tedere Hairen overdekt; en 
’er vertoont zig, beneffens hetzelve, even aan de laatfle afdeeling van 
den worm, nog een ander, maar veel langer en fmaller roerswyze deel, 
waar in de bovengemelde twee luchtaderen eindigen. Dit gedeelte is, 
(gelyk Fig. 7. Lett. e. en Fig. 8. Lett. h. vertoonen ,) op beide de Fig. 7. 
zyden met korte Hairen bezet; en heeft aan' ’t boveneinde, alwaar het Lett. e. 
fmaller wordt, en zig opent, twee breede en drie frnalle kleinere pun- ^ 8 - 
tiftoeloopende deden; waar mede zy, als zy onder water is, de opening e ' u 
kan fluiten; die zy echter by de oppervlakte van 't water weder openen 
kan; wanneer zy zig, om lucht te fcheppen, gelyk men Fig. 1. ge- Fg. 1. 
zien heeft, in den aldaar afgebeelden ftand plaatst, in welken zy fomtyds 
een goed kwartier uurs, aan de oppervlakte des waters, blyft hangen. 
Deeze puntig tocloopende deden fchynen eere olyachtige ftof te bezit*» 
ten, die het indringen van ’t water belet; vermits zy nooit nat worden; 
en, wanneer ’er al eenige vogtigheid, in die Luchtbuizen, (dus noem ik 
deeze deden,) inkomt, zo ziet men, dat de Worm, dezelve, door mid-r 
Jel van zyn fnuit, waar door hy de vochtigheid inzuigt, weder tracht 
uitteperfen. Wanneer nu onze Worm zig uit de diepte in de hoogte, 
P dat 
