*4* VERVOLG op de NATUURLYKE 
Tas. komt, niet loodrecht zal hangen, maar veel meer overdwars aangefpannen 
’ zyn; en dat hetgeene maskerswyze gedaante hebben zal. 
S. 4. 
Maar'zoude ikmywel durven verftouten, een dergelyk befluit, van 
de kapel tot haare rups en pop, te maaken; daar ik voorneemens ben 
mynen geëerden Leezers eene iups zonder doornipits, ja, wat meer is, 
zonder hartswyzen gedeelden kop, en die echter in de daad tot de eerfte 
clasfe der dagvlinders behoort, ter befchouwinge voorteleggen; daar.de ge¬ 
melde kentekenen, tot heden toe, evenwel allerzekerst de eerfte clasfe aan- 
geweezen hebben ? Zal ik my niet blootftellen aan openbaare tegenfpraak, 
als ik beweer, dat deeze rups, fchoon zy noch eenen hartswyze, maar 
zeer ronden kop, noch eene zichtbaare doornipits hebbe, en veei eer tot 
de tweede dan tot de eerfte Clasfe fchyne te behooren, echter tot de eerst- 
'gemelde Clasfe, waarvan zy ’t volftrekt tegengeftelde fchynt te weezen, 
moet gebragt worden ? Maar ik beroep my, in deezen gevalle, op hetgeen 
ik hiervoor bladz. n. gezegd heb'; naamlyk, dat ik de kentekenen van 
rupfen en poppen, door den Heer Rösjsl opgegeeven, niet voor zo vol¬ 
ftrekt bepaalend houde, dat omtrent deeze of geene Clasfe volftrekt geene 
uitzondering daarin zoude plaats hebben: vooral wanneer de infedlen nog 
eene verandering ondergaan moeten, eer zy tot hunnen laatften ftand en 
gedaante gekomen zyn. Met dat alles ben ik evenwel verzekerd, dat het 
getal van zulke inlieten, by welken fomtyds eenige der bedoelde kenteke¬ 
nen misfen, (en die gemeenlyk nog niet geheel volwasfen zyn,) zo gering 
is, in vergelyking van die geene, welken aan alle kentekenen beantwoor¬ 
den , indien zy flechts alle hunne veranderingen onverhinderd kunnen onder¬ 
gaan, dat deezen der eerstgemelden over ’t geheel zeer verre zullen over¬ 
treffen. Intusfchen laat de Natuur, die anders zekerlyk in alles orde is, zig 
niet zo naauw tusfehen methodifche paaien influiten, dat zy zig, om zo te 
fpreeken, de vryheïd niet zoude voorbehouden, van omtrent een of ander 
voorwerp fomtyds eenen buitenftap te doen. Ook zien wy dikwyls dat 
haare voordbrengzels, in derzelver jeugd, op verre na niet ge'lyken ’ aan an¬ 
deren van hunne foort, ja zelfs eenigzins gebreklyk fchynen te weezen; 
doch dat zy, na hunnen volkomenen wasdom verkreegen te hebben, den 
anderen volkomen gelyken, en ons daar door ftoffe verfchaffen, om de 
groote oorzaak van al het gefchapene te bewonderen. De rups Tab. XIX. 
onder Letter A afgebeeld, verftrekt hiervan ten overtuigenden bewyze; 
want zy is niet voorzien van die veele doornfpitfen, welken anderen van 
haare foort hebben; en nogthans is de kapel, waarin zy verandert, vol¬ 
maakt even als de anderen van gedoomde rupfen voordkomende, ’c geen 
