15 
en veelvormige spitse klippen en de schilderachtige afwisseling, door deze gevaarten met de groene 
bosch- en heestergroepen te weeg gebragt; de blijkbaar aanhoudende strijd der vegetatie met den vasten 
en steenachtigen bodem dier kusten, ten koste van wien zij zich echter steeds verder en verder uitbreidt; 
de breede, donkerblaauwe waterbaan, wier zacht gekrulde en vaak spiegelgladde oppervlakte, door 
de eeuwigdurende beweging van eb en vloed, van alle onreine stoffen gezuiverd wordt en wier helder¬ 
heid het oog veroorlooft tot in eene onmetelijke diepte neêr te blikken: — dit alles levert een tooneel op, 
hetwelk eenen verhevenen, ja betooverenden indruk maakt. Deze indruk wordt nog verhoogd, wanneer 
de rijzende of ondergaande zon hare tintelende stralen in eene sehuinsche rigting, langs de ruwe hellingen 
van de nabijgelegene hoogten nederschiet en sommige partijen in eenen laaijen vuurgloed hult; terwijl 
anderen, in duisternis verholen, eene wisseling van licht en donker te weeg brengen, waarvan de 
uitwerking op het gevoel des beschouwers niet is te beschrijven, en tot welker voorstelling al de mid¬ 
delen der kunst ontoereikend zijn. Waarlijk, zulke tafereelen vermag alleen de natuur, en slechts de 
natuur dier wereld-oorden op te leveren! 
In de bedoelde straten, en ook langs het overige gedeelte der hooge kust, is het vaarwater, zoo ver 
ons hetzelve bekend is geworden, zuiver en zeer diep; zoo, dat aan boord van de Triton, bij het 
kruisen in die streken, op eene diepte van vijftig tot negentig vademen, schier nergens grond is gepeild, 
dikwerf zelfs niet eens daar, waar wij naauwelijks eene kabellengte van het land verwijderd waren. 
Verder om de zuid daarentegen, waar de kust laag en vlak is, kan men haar, uithoofde der ondiepte, 
met een schip van middelmatige grootte, niet dan met veel omzigtigheid en onder het aanhoudend 
gebruik van het dieplood, tot op twee of hoogstens tot op eene mijl afstands naderen. Op eenige weinige 
plaatsen slechts heeft de zeebodem eene sterkere helling. Eilandjes vindt men, langs dit zuidelijker 
gedeelte, zeer zeldzaam; daarentegen bespeurt men hier en daar zandbanken, die gedeeltelijk onder 
den waterspiegel verborgen liggen, gedeeltelijk boven denzelven uitsteken. Zoo ook zijn doorgaans 
voor de monden der rivieren, even als drempels, min of meer uitgebreide banken van eenen harden 
zandgrond gelegen, die hare ondiepte, nu eens door eene hooge deining, doch bij laag water en eenig- 
zins onstuimig weder, door eene hevige branding verraden. Geheel in het zuidelijk gedeelte, op 
omtrent 6° 40, waar het land zeer laag en moerassig is, wordt de oever door eene breede modder- 
bank bezoomd, die niet alleen den ingang van Prinses Marianne-straat aan weêrskanten bepaalt, 
maar zich van daar verder zuidwaarts, tot om de Valsehe Kaap, uitstrekt. Zij bestaat uit eenen 
zachten, blaauw- en groenachtigen kleigrond. — Over het geheel vindt men, op eenigen afstand 
van den oever, langs de lage kust, meestal zachten, modderachtigen grond; zeldzamer loodt men 
hier harden bodem, die dan doorgaans uit een fijn zand bestaat, hetwelk somtijds met schilfers van 
schulpen vermengd is. 
Onder de talrijke riviermonden, die men langs het strand ontwaart, zijn er eenige van eene aanzien¬ 
lijke breedte. Het laat zich vooronderstellen, dat de oorsprong van sommige dezer stroomen zeer ver 
in de binnenlanden gezocht moet worden, aangezien in dit zuidelijker gedeelte van Nieuw-Guinea de 
waterscheiding op eenen grooten afstand van den westelijken zeeoever verwijderd ligt. De eenige 
door ons in die streken nader onderzochte rivier, de Oetanata, is bij de monding, van welke onze eerste 
